Καλώδιο ...made in kafenio

Καλώδιο ...made in kafenio

Aπό την ποιητική μου συλλογή «Τα κάποτε Επίκαιρα»

 
 
Στου ελληνικού Αιγαίου το βυθό καλώδιο είπαν θα περάσει
κι ο Έλληνας με πλοία του στην Κάσο είχε φτάσει,
σχέδια και χάρτες στρώθηκαν στο σπίτι διπλωμάτη
ήρθε όμως ο Γείτονας κι είπε με φόρα: «Κράτει!»
 
Ο στόλος μας φοβήθηκε, η Αθήνα έκανε πίσω
σαν νάβλεπε βρυκόλακες, είπε «Ας το παρατήσω!»
Οι Τούρκοι φτιάχνουνε πολλά με λόγια και με σάλια
κι εμείς πουλάμε ηρωισμό, μα φτάνουμε στα χάλια.
 
Εικοσιπέντε μίλιονς της Κύπρου η συμμετοχή
κάποια από αυτά ακούστηκε πως τάχουν …καταπιεί.
Κι έτσι το έργο ναυαγεί, στο ελληνικό Αιγαίο
κι ότι μας μέλει να γενεί, γενέσθω Θεού ελέω.
 
Η Κύπρος είπε «Άσε με, μη μπλέξω, που έχω χρέη!»
Είκοσι πέντε μίλιονς ψιλά για το κουρμπέτι
είδε πως θάταν ζάχαρη στο πιάτο του μεμέτη
έτσι που η Αθήνα στάθηκε, μπροστά στον Τούρκο κλαίει.
 
Μεγάλα λόγια λέγαμε «Θα φέρουμε το ρεύμα!»,
μα εκεί στην Κάσο σιωπή σ' ένα του Τούρκου νεύμα,
στο Αιγαίο το καλώδιο το φάγανε τα ψάρια
κι ο Έλληνας τόριξε ξανά στο τάβλι και στα ζάρια.
 
Η Ευρώπη καρτερούσε φως κι έφτιαχνε όλο μπρίζες,
τις μείνανε οι ελπίδες της και σκοτεινές κορνίζες.
Αφού το έργο πνίγηκε, καλώδιο πως θα γίνει,
όταν του Τούρκου ο βρυχηθμός φέρνει τη σκοτοδίνη;
 
Το Δίκαιο πούναι Διεθνές δείχνει ο Έλληνας στους χάρτες,
μα να το πράξει όπως στα Ίμια, φοβάται τουρκογδάρτες
που το ελληνικό Αιγαίο μας το λεν αυτοί δικό τους
κι οι «φίλοι» γίναν έμποροι, θέλουν το μερτικό τους.
 
Το όραμα έτσι ναυαγεί σαν βάρκα πούναι σάπια
κι ο Έλληνας που το κοιτά ηρεμιστικά ζητάει χάπια,
κρύβεται το καλώδιο κάπου στου Αιγαίου το βυθό
σαν το κουφάρι της Τιμής, εκεί που είναι κι αυτό.
 
Κι η Ιστορία έγραψε μ' ένα μελάνι καυστικό:
Ο Έλληνας υπέκυψε στου Τούρκου το βαρύ θυμό.
 

2025©G.Tzivras