Ιράν, αρχές του 2026


Ιράν, αρχές του 2026
Στην Τζίνα Μάσα Αμινι (*)
 
Από την ποιητική μου συλλογή "Τα κάποτε επίκαιρα". Μελοποιημένο βίντεο με τη βοήθεια ΑΙ (Suno, Dalle-3, Clideo): https://youtu.be/E3pXjsDfiqg?si=x7DlUONlHOIs5R5l  
 
 
Βαριά του θάνατου σιωπή στην Τεχεράνη άγριο κύμα,
την Αμινί που έριξαν άδικα μες στο μνήμα,
μια τούφα απ' το μαντήλι πρόβαλε, μια ηλιαχτίδα φως
για τους Μουλάδες ήτανε ο αμαρτωλός εχθρός.
 
Δεν ήταν μόνο η κοπελιά ‘κεί στην αρχή του δρόμου
πολλοί ενάντια στέκονται κατά του αιμοβόρου νόμου
κι απ' την Αμίνι ξεκινά μια θάλασσα από αίμα,
ψυχές που φεύγοντας βογγούν κόντρα στο μαύρο ψέμα.
 
Εκατοντάδες οι νεκροί φεύγουνε στο σκοτάδι
κάνοντας τη ζωή τους φως μέσα στον κρύο Άδη,
μικροί-μεγάλοι όλοι μαζί στους δρόμους περπατάνε
τις σφαίρες δεν φοβούνται πια, τη Λευτεριά ζητάνε.
 
Γυναίκες στη βαριά σκλαβιά γίνεται η κραυγή τους τώρα
ο κεραυνός που χτύπησε ολόκληρη τη χώρα
και κάθε σφαίρα που έπεσε για κάθε ένα σώμα
λουλούδια θάναι που άνθισαν μέσα απ' το ίδιο χώμα.
 
Μάσα, το όνομά σου πια της Λευτεριάς είναι η ορμή
στων γυναικών μαντήλια εκεί φέρνει τη νέα πνοή
και οι πεντακόσιοι σύντροφοι, που πέσανε στο πλάι
είναι ο στρατός της Λευτεριάς που την σκλαβιά σας σπάει.
 
Ας τρέμουνε οι δήμιοι, του μίσους τους ο οίνος
τους μέθυσε που τον άνθρωπο κάνει απαίσιο κτήνος
το αίμα που έχυσαν οι αγωνιστές ποτάμι θα γυρίσει
και την Περσία απ’ το ζυγό θα την ξεκαθαρίσει.
 
 
 
(*) Jina Mahsa Amini

 
Η Βίντεο μελοποιημένη μορφή
 
 
[Intro]
[Verse 1]
Βαριά του θάνατου σιωπή στην Τεχεράνη άγριο κύμα,
την Αμινί που έριξαν άδικα μες στο μνήμα,
μια τούφα απ' το μαντήλι πρόβαλε, μια ηλιαχτίδα φως
για τους Μουλάδες ήτανε ο αμαρτωλός εχθρός.
 
[Verse 2]
Δεν ήταν μόνο η κοπελιά ‘κεί στην αρχή του δρόμου
πολλοί ενάντια στέκονται κατά του αιμοβόρου νόμου
κι απ' την Αμίνι ξεκινά μια θάλασσα από αίμα,
ψυχές που φεύγοντας βογγούν κόντρα στο μαύρο ψέμα.
 
[Chorus]
Εκατοντάδες οι νεκροί φεύγουνε στο σκοτάδι
κάνοντας τη ζωή τους φως μέσα στον κρύο Άδη,
μικροί-μεγάλοι όλοι μαζί στους δρόμους περπατάνε,
τις σφαίρες δεν φοβούνται πια, τη Λευτεριά ζητάνε.
 
[Verse 3]
Γυναίκες στη βαριά σκλαβιά γίνεται η κραυγή τους τώρα,
ο κεραυνός που χτύπησε ολόκληρη τη χώρα
και κάθε σφαίρα που έπεσε για κάθε ένα σώμα
λουλούδια θάναι που άνθισαν μέσα απ' το ίδιο χώμα.
 
[Bridge]
Μάσα, το όνομά σου πια της Λευτεριάς είναι η ορμή
στων γυναικών μαντήλια εκεί φέρνει τη νέα πνοή
και οι πεντακόσιοι σύντροφοι που πέσανε στο πλάι
είναι ο στρατός της Λευτεριάς που την σκλαβιά σας σπάει.
 
[Chorus]
Ας τρέμουνε οι δήμιοι, του μίσους τους ο οίνος
τους μέθυσε που τον άνθρωπο κάνει απαίσιο κτήνος
το αίμα που έχυσαν οι αγωνιστές ποτάμι θα γυρίσει
και την Περσία απ’ το ζυγό θα την ξεκαθαρίσει.
 
[Outro] [End]
 
2026©G.Tzivras

Kommentare

Beliebte Posts aus diesem Blog

Πέθανε η Ebru, Ζήτω η Ebru!

Tων θαλασσών τα λόγια

Η Γυναίκα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821