Listen to my poem

  Zum 50. Geburtstag von Kostas Papazekos, ein musikalischer und poetischer Gruß   Wenn ein so besonderer Mensch wie Kostas Papazekos sein halbes Jahrhundert vollendet, dann ist das ein Grund zum Feiern! Fünfzig Lebensjahre voller Tatkraft, Herzblut, unermüdlichem Engagement und echter Verbundenheit liegen hinter ihm. Ob in der Kirchengemeinde des Heiligen Dimitrios an der Seite des Pfarrers, in Beruf und Familie oder als verlässlicher Fels in der Brandung für alle, die seinen Weg kreuzen – Kostas ist ein echtes Original, das man einfach schätzen muss. Sein Schaffen, sein scharfer Verstand, sein Humor und seine herzliche Art bereichern das Leben aller, die ihn kennen. Zu diesem runden Jubiläum haben wir uns im Kreis seiner guten Freunde etwas Besonderes einfallen lassen: Mein Gedicht habe ich durch eigene Anweisungen (Prompts, Tags, melodische Linien, Orchestrierung) an die Künstliche Intelligenz (Suno, Gemini, Movavi) videovertont, um Kostas auf diesem Weg die herzlichsten ...

Στη Γιορτή των Αρχαγγέλων - 8 του Νοέμβρη (2026) - Ένας επικός χορωδιακός και συμφωνικός ύμνος αφιερωμένος στους Αρχαγγέλους, στους προστάτες της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. T ο ποίημά μου μελοποίησα και  εικονογράφησα  με εντολές μου (prompts, tags, melodic lines, orchestration) στην Tεχνητή Nοημοσύνη (AI: gemini, suno).  Being heard on my Bandcamp`s folder here:  https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/811-2026 Ο ουρανός πάνω από την Ελλάδα ανοίγει με ευλάβεια, καθώς οι προστάτες άγγελοι υψώνουν τα θεϊκά τους φτερά πάνω από τα σύννεφα και το αιώνιο φως φωτίζει τους αιθέρες.   Μέγας μάρτυρας μεγαλοπρεπής, Μιχαήλ μεγάλος μαχητής, Με φτερά μαγικά μαγεμένα μάτια, Γυρνάει μεγάλα σύννεφα κομμάτια.   Στην απερανσύνη όπου οι μηχανές σκίζουν τον γαλάζιο αιθέρα και οι πιλότοι εμπιστεύονται την πτήση τους στη θεϊκή προστασία, χτυπά η καρδιά της Eλευθερίας.   Γαβριήλ γλυκός, γενναίος γόνος, Γύρω γύρω γοργός γυρίζει πόνος, Γαλήνη γεννά γαλάζιος γαλαξίας,...

  «Ποιος σκότωσε τον Μότσαρτ» Διαβάζοντας το ομώνυμο μυθιστόρημα του Μιχάλη Πατένταλη (*). Από την ποιητική μου συλλογή « Ποιητικοί Αντίλαλοι στη Λόγου Τέχνη » . Β ίντεο-μουσικοσύνθεσή μου  με εντολές μου (prompts, tags, melodic lines, orchestration, image creation) στην Tεχνητή Nοημοσύνη (AI: Suno, Gemini, Bing creator, Movavi), που ακούγεται/ βλέπεται στο ΥΤ-Κανάλι μου εδώ:   https://youtu.be/gjkeXGnbWCM   Στη Βιέννη που η μουσική παντού μες στα σοκάκια στάζει, ο άνεμος στους δρόμους όλες τις νότες δοκιμάζει, κάποιου ο νους παλεύει να σκεφτεί στο κρύο του δωμάτιο, να βρει αν ήταν θαύμα ή έγκλημα γραμμένο απ' τον Οράτιο.   Ψάχνει να βρει ποιός σκότωσε τη θεία μελωδία, αν ήταν μια παραξενιά ή άγρια αντιζηλία και αν του Αμαντέους το φως, που έκαιγε σαν φλόγα, έσβησε από φθόνο αναρχικό στου δηλητήριου ρόγα.   Με νότες φτιάχνει ο λογισμός τα αόρατα σημάδια, να λύσει το μυστήριο στα σκοτεινά του βράδια, το πιάνο αφήνει μια ηχώ...