ΣΤΟΝ ΟΡΙΣΜΌ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ
ΣΤΟΝ ΟΡΙΣΜΌ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ
Από την ποιητική μου συλλογή "ΣΤΉ ΖΩΗ ΜΑΣ"
στο σφύριγμα και διαταγή που θάχε αμέσως το κουμπί,
όσο όμως ανεκπλήρωτη μένει η ευχή μου αυτή
ψάχνουμε την απάντηση, ποιός-ποιά αμαρτία τιμωρεί.
Ο ένας στη νηστεία του αστακομακαρονάδες έτρωγε
κι ο άλλος σαν ανήστευτος η τύψη τον κατέτρωγε
που ό,τι μπορούσε έκανε εις τη "βαριά αμαρτία" του,
να τρώει με εγκράτεια στην τσακισμένη υγεία του.
Πολλά τα παραδείγματα που θάχα να αναφέρω,
θα σταματήσω όμως εδώ και ορισμό θα φέρω,
πως αμαρτία είναι αυτή που φέρνει πάντα πόνο
στο δράστη και στο θύμα του πάντα στον κάποιο χρόνο.
Το της Γραφής, τα οψώνια πάντοτε θάνατος εστί,
είναι μιά νομοτέλεια που ο αμαρτωλός θα βρεί
όσο αυτός ανάποδα σε υποκειμενισμό του δρα
κι ας έχει πατριάρχη που τον σταυρώνει κι ευλογά.
Μα φυσικά κατάλαβες παράδειγμα ποιόν έφερα
που εισβάλει και σκοτώνει κι αν λες πως δεν κατάφερα
δείξω κι ονοματίσω, είναι που θα με διέγραφε
το Φέϊσμπουκ αμέσως λέγοντας ο Τζιβράς "αμαρτωλά" κατέγραφε.
Tώρα αν στον αγώνα σου μπλέξεις στον ορισμό σου,
απόφυγε ό,τι πονά σαν φτάνεις στο σκοπό σου.
2023 ©G.T.

Kommentare
Kommentar veröffentlichen