Στον Πενταδάκτυλο

Στον Πενταδάκτυλο
 

Το ποίημά μου συμμετοχής στον πρόσφατο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό με ομώνυμο θέμα από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου, που ΔΕΝ έτυχε διάκρισης

 
 
Σαν κάστρο αγέρωχο ψηλό, όρθιος με δόξα ήρωα δυνατού
ο Πενταδάκτυλος βουνό επιβλητικό, στεφάνι Κύπριας Γης και Ουρανού
τον ήλιο αγγίζει το πρωί που οι άνεμοι τον προσκυνούν,
φεγγάρι βράδυ τον φιλάει και στους αιώνες μύθοι τον υμνούν.
 
Τα βράχια του είναι σμιλευτά κι η θάλασσα τον χαιρετά,
της λευτεριάς τα όνειρα ακριβά με κύματα γαλάζια και χρυσά,
ανέγγιχτος, περήφανος φρουρός να μαρτυράει δόξες κι έπη
σκοντάφτει απάνω του ο εχθρός που ωχριά καθώς τον βλέπει.
 
Τα δάση Σου Πενταδάχτυλε πλατιά, άρωμα και του χρόνου μύρο
μες στις σπηλιές Σου μυστικά οι θύμησες στην πέτρα Σου, στα γύρω,
σαν τότε που ο Σαρακηνός έτρεξε στην Κερύνεια του Διγενή γλυτώσει
δεν πρόλαβε απ’ την Αμμόχωστο ξεφύγει στη Συρία, τομάρι του να σώσει.
 
Τον προλαβαίνει ο Διγενής με το ένα χέρι στο σπαθί με το άλλο να ακουμπάει
του όρους εύπλαστη κορφή, τ’ όνομα στο αποτύπωμα κανείς να μη ξεχνάει,
απ’ το Βυζάντιο ήρθε ο Διγενής να προστατεύσει Μάνας Ελλάδας το Νησί
που ο Πενταδάχτυλος κοιτάει γλυκά φουσκώνοντάς Του την ψυχή.
 

2025©G.Tzivras