H δημογραφική Κρίση.gr 2025

H δημογραφική Κρίση.gr 2025
 

Από την ποιητική μου συλλογή «ΤΑ ΚΑΠΟΤΕ ΕΠΙΚΑΙΡΑ»

 
 
Σ' Ελλάδας μέρη τα παλιά, 'κείνα τα ματωμένα
ο χρόνος σβήνει αφήνοντας σπίτια αδειανά και ξένα,
απ’ το έντεκα ως σήμερα απώλειες μετράμε,
πεθαίνουμε περσότεροι, λιγότεροι γεννάμε.
 
Μισό εκατομμύριο ψυχές εσβήσανε από τότε,
σαν φύλλα φύγαν στο βοριά και ποιός ρωτάει πότε,
το μέλλον ελιγόστεψε, στερεύει σαν ποτάμι,
κι ο τόπος ξεραμένο μοιάζει που κόβεται σαλάμι.
 
Σε χρόνια δεκατέσσερα οι δείχτες πάνε κάτω,
η χώρα να ερημώνεται σε λιμνασμένο βάτο,
τόσες χιλιάδες Έλληνες χάθηκαν σαν καπνός,
που όταν το βλέπει κλαίει ακόμα κι ο Θεός.
 
Σχολεία κλείνουν σιωπηλά χωρίς παιδιά στις τάξεις,
ενώ οι μεγάλοι ξεστομούν τις «εθνικές» προτάσεις
κι αδυνατίζει της Ελλάδας μας το ήδη αδύναμο κορμί της,
μένει μονάχα ένας καημός να τρώει την ψυχή της.
 
Ο θάνατος ξεπέρασε τις γέννες μες στα χρόνια
και η Βουλή συσκέπτεται για δάνεια και μνημόνια,
πολλοί φωστήρες τάζουνε προγράμματα και κάρτες,
γράφουν συνέχεια αριθμούς αδιάβαστους σε χάρτες.
 
Μία πατρίδα δίχως νιούς ξύλινο άγαλμα θυμίζει
που κούφιο στέκει όρθιο, μα μέσα του σαπίζει,
άδειες οι κούνιες μείνανε νάχουν γεμίσει αράχνες,
πολιτικοί συσκέπτονται, για τα παιδιά ούτε άχνες.
 
Βρεφοκομεία κλείνουνε το ένα μετά τ’ άλλο
με ονειροπόλους να μιλούν για μέλλον το μεγάλο,
μα δίχως γέννα κι έρωτα, πατρίδα δεν υπάρχει,
Δημοκρατίες χάνονται όπως και χώρες με μονάρχη.
 
Άδειες οι παιδικές χαρές, γεμίζουνε αγκάθια,
κουπόνια παίρνουν γέροντες, σ' άδεια φλιτζάνια κατακάθια,
κλείνουν σχολεία, οι αίθουσες άδειες και σιωπηλές,
που οι παλιές καρέκλες τους για άλλες ομιλούν ζωές.
 
Γέροι-γριές στην τηλεόραση ράθυμα να κοιτάζουν,
χάπια, σκέψεις μπερδεύουνε και διαρκώς νυστάζουν
κι αν αύριο ρωτήσουνε ποιοί φταίνε για τη φθύση,
θα ψάχνουν άλλους οι πολλοί, συνηθισμένη λύση...
 
...μα σπίθα ελπίδας αν βρεθεί, η Ελλάδα θα γλιτώσει
κ' ίσως ο σπόρος της ζωής τη γη μας ξαναδώσει.
 
 

2025©G.Tzivras