10 δις μ.Χ.

Με τα πολλά μου εγκάρδια ευχαριστώ στις Εκδόσεις ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ 

για τον έπαινο στα δυο μου ποιήματα "10 δις μ.Χ." 

και "Προς την Αποκάλυψη"      Εδώ το πρώτο: 

10 δις μ.Χ.

 

Μέρες και νύχτες πέρασαν κι ο ήλιος μας μετά τη γη

σε ένα σούπερνοβα εδώ και χρόνια έχει εκραγεί,

οι θεωρίες θα μας πουν σκόνη έχει γίνει φωτεινή

και ΤΙ το ζωντανό στο ΠΟΥ θα υπάρχει για να πει,

τι είναι αυτό που κάποτε τόχαμε πει ζωή;

 

Τόσα ηλιοβασιλέματα, φιλίες, χάδια και φιλιά

ΠΟΥ και προς ΤΙ υπήρξανε, τι ουσία είχαν αυτά

και ποιά έχουν τώρα διαφορά, πούχαν πεθάνει νέοι

απο τους αιωνόβιους πούχαν πεθάνει γέροι;

 

Μοναδική συνέχεια του λεγομένου χρόνου

ξεχάστηκε και δεν υπάρχει πιά κανένα ίχνος πόνου,

έσβυσε, είναι ανύπαρκτη η κάθε νοσταλγία

και η ευτυχία έγινε ίδια σαν δυστυχία.

 

Μόνο υπάρχει και περνά όπως και πριν ο χρόνος,

το τελευταίο μόριο εκεί έχει ήδη διαλυθεί

μαζί και της Γραμματικής ο τελευταίος τόνος

κι ένα καινούργιο «Τίποτα» να έχει εμφανιστεί.

 

Μέσα στο «Τίποτα» λοιπόν που ο χρόνος λέει υπάρχει

ο Αιώνιος Νόμος κυβερνά, είναι παντού και άρχει,

σε μιά στιγμή Αυτός θα πει να γίνει πάλι το μπινγκ-μπανγκ

θάναι το δεύτερο η ποιό σε κάποια Εκείνου ντάτα μπανκ.

 

Θα ξαναρχίσουν έρωτες, κόκκινα ηλιοβασιλέματα,

φιλίες, έχθρες, πόλεμοι να σβήνουνε στα αίματα,

που επίσης πολύ σύντομα σε κάποια δις χρονάκια

θα έχουν γίνει «Τίποτα» καν ούτε σκουπιδάκια.

 

2023©G.Tzivras