ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ για την τιμή την Εταιρεία Τεχνών Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου για το Β' Βραβείο στον 25ο Πανελλήνιό της Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του ποιήματος μου, που ακολουθεί και ΣΥΓΧΑΙΡΩ για το πολιτιστικό έργο.
Ο Διονύσιος Σολωμός
Διονύσιος ο Σολωμός, πρόσωπο της Επτανησιακής Σχολής
ελληνικής ποιητικής παράδοσης, κάτοχος της Δημοτικής
που αυτός αλήθεια εισήγαγε και εθνικός μας ποιητής
του εθνικού μας ύμνου είναι ο καταξιωμένος εμπνευστής.
Το 1857 απέθανε στην Κέρκυρα, το 1798 γεννήθηκε στη Ζάκυνθο
«Ύμνος εις την Ελευθερίαν» τον ποιητικόν αυτόν έγραψε αειθαλή υάκινθο,
συγκινησιακού του έργου ειδοποιού που τις δυό πρώτες του στροφές
ο Μάντζαρος εντέχνως συνέθεσε πανέμορφα μελωδικές.
Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Πόρφυρας, Λάμπρος, Κρητικός
έργα του, μέσα τους είναι ζωντανός ο ελληνικός παλμός
που όμως αρκετά απ' αυτά ατέλειωτα τα άφησε,
σε όλα όμως την ελληνική ψυχή πανέμορφα ζωγράφισε.
Αν και στα ιταλικά τόχε ευκολότερα να γράψει,
διάλεξε τα ελληνικά, δεν μπόρεσε να πάψει
μπροστά στον τουρκικό ζυγό Έλληνες στον ιερό αγώνα
την Λευτεριά τους να υμνεί εις των αιώνων τον αιώνα.
«Μάνα», Της λέει, «τρισάθλια, ταπεινή γέρνει η κεφαλή Σου
σαν του πτωχού που θυροδέρνει φαίνεται βάρος η ζωή Σου
βγαλμένη από τα κόκαλα Ελλήνων τα ιερά
μα και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ὦ χαίρε Ελευθεριά!»
Ώριμος στην Ελληνική του, διάσημος στη φήμη του,
στον θάνατο του Λόρδου Μπάιρον θα γράψει τότε την Ωδή
στον μέγα αγωνιστή Φιλέλληνα, αιώνια η μνήμη του,
ποίημα που σαν διαβάζεται, σε ηρωισμό παρακινεί.
Τυπάλδος, Μαρκοράς και Πολυλάς ήτανε μαθητές του
«σολωμικών ποιητών» ο κύκλος που διδαγμένοι απ' τις πνοές του
θεμέλιο λίθο βάζουνε στην ποίησή μας την ελληνική,
σκυτάλη παίρνει ο Παλαμάς σε ποίηση αναγεννητική.
Ο Λάμπρος στο ομώνυμο ποίημα ήρωας είν' ακραίος
ρομαντικός με την Μαρία του να καταντά μοιραίος,
δεν είναι παντρεμένοι, τα τέσσερα παιδιά τους
στο ορφανοτροφείο φέρνουνε αν και αυτά δικά τους.
Στον πόλεμο κατά του Αλή Πασά της κόρης του κάνει γνωριμία
σχέση που καταλήγει τελικά σε πόνου αιμομιξία,
ψάχνει σε μοναστήρι για να βρει γαλήνη που του λείπει
τίποτα όμως δεν μπορεί να πάρει ανείπωτή του λύπη.
Θα πέσει από βράχο υψηλό με την ψυχή του θολωμένη
η κόρη του αυτοκτονεί και η μάνα τρελαμένη
ελπίζοντας στον Ουρανό να βρει επιτέλους τη γαλήνη
πέφτει με ταραγμένη την ψυχή στη δίπλα κρύα λίμνη.
Λίγο αργότερα ο Σολωμός νέο έργο παραδίδει
στο «Η Φαρμακωμένη» του μια προστασία δίδει
που οι συμπατριώτες του σε θάνατο απαίσιο ηθικό
μια νέα κοπέλα βίαια σε βιός έχουνε σπρώξει φοβερό.
Ώριμος στη γραφή μετά θα γράψει σάτιρα εφιαλτική
πεζόμορφό του ποίημα «Γυναίκα της Ζάκυνθος» θα πει
στον άγριο χώρο του Κακού παράξενα επεκτείνεται
αιτία λένε πρόσωπο του κύκλου του έτσι γίνεται.
Ακολουθούν το «Εις Μοναχήν» γραμμένο στην Άννα Γεωργομίλα
όταν αυτή ενδύθηκε μοναχικό το σχήμα σε θεία ανατριχίλα,
πρώτο σημαντικό έργο του αυτό μα και της ωριμότητας
είναι σε στίχο ιαμβικό μιας κρήτιας καθημερνότητας.
Σε ομοιοκατάληκτο 15σύλλαβο τελειώνει το έργο του μετά
«Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», όπου γυναίκες, άντρες και παιδιά
τον βάρβαρο τούρκικο κλειό να τονε σπάνε ηρωικά
διαλέγοντας είτε θάνατο ή τη γλυκιά τους Λευτεριά.
Ώριμος τώρα ο Σολωμός στο τελευταίο του έργο «Ο Πόρφυρας»
επιρρεασμένος απ'το που βλέπει μες στο λιμάνι Κέρκυρας
πώς ένας καρχαρίας Άγγλο στρατιώτη θα κατασπαράξει,
έργο δυσκολοερμήνευτο στη σκέψη και στην τάξη…
Πολλοί θαυμάζουμε τον Σολωμό, ο Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
το 1827 θα γράψει, οίστρος είναι αυτός και συναρπαστικός,
στα ποιήματα του Σολωμού αξίες βρίσκεις που τα κάνουν σπάνια
μιας φαντασίας που η τόλμη ευωδιαστά φτιάχνει γεράνια.
Διονύσιε σε θαυμάζουμε, εγκάρδια ευχαριστούμε
της Ποίησης τα λόγια σου αιώνια τραγουδούμε
στον κόσμο όλο ακούγονται πανέμορφα μελωδικά
που απ' των Ελλήνων κόκαλα βγαίνουν τα ιερά!
Kommentare
Kommentar veröffentlichen