Προς την Αποκάλυψη

Με τα πολλά μου εγκάρδια ευχαριστώ στις Εκδόσεις ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ  για τον έπαινο στα δυο μου  ποιήματα  " 10 δις μ.Χ."  και "Προς την Αποκάλυψη". Μετά την πιό κάτω ανάρτηση του Πρώτου εδώ το Δεύτερο:

Προς την Αποκάλυψη 

 

Στη μάνα γη που ζούσαμε για χρόνια σε ευτυχία 

λέγαμε πως αιώνια δεν θάρθει δυστυχία, 

για το μετά του μέλλοντος άλλωστε είχαμε καιρό,

ποιός τώρα ενοιαζότανε για δήθεν μέλλον ζοφερό;

 

Ζούσαμε μα το σπίτι μας δεν το προσέχαμε ποτές 

κι όσο περνούσε ο καιρός ενοσταλγούσαμε το χτες, 

στου κάθε χρόνου τη ροή είμαστε και χειρότερα, 

εχειροτέρευε η ζωή σε σχέση με τα πρότερα. 

 

Φούσκωνε ο ήλιος άσχημα, κόκκινος μέγας γίγας 

κι εμείς να αισθανόμαστε, το μέγεθος μιας μύγας

να είναι μεγαλύτερο από το μπόι ολονών, 

για να σωθούμε τρέχαμε σε υπόγεια σκοταδιών.

 

Μα ούτε θάφτανε κι αυτό του αφανισμού να σώσει 

ανθρώπους, ζώα, ύπαρξη, ποιός άρα να τους δώσει 

κάποια συνέχεια για ζωή έξω απ' τό μαύρο σκηνικό 

που ο ήλιος θα κατάπινε σ'ένα μηδενικό...

 

Σε κάποια χρόνια και αυτός αργότερα θα σκάσει, 

του σούπερ νόβα τη βροντή ο χώρος θα ξεχάσει 

και μές στο χάος των βροντών ίσως φωνή ρωτήσει,

αν θα υπάρξει νέο μπιγκ μπανγκ, που θα ξαναγεννήσει

ζωή, ελπίδα και χαρά, μυαλά δημιουργήσει. 

 

Αφού λείπει η απάντηση, φωνάζω για το σήμερα:

"Προσέξτε βρε παιδιά τη γη, δεν είναι μία χείμερα,

έχουμε μέλλον αρκετό, συνήθειες να αλλάξουμε, 

σε αδράνεια μη χαθούμε, τη λύση ας την ψάξουμε!" 

 

 

2022©G.Tzivras