Ο Βαρκάρης του Αχέροντα
Ο Βαρκάρης του Αχέροντα
Ποιητικός αντίλαλος στον ομώνυμο πεζόμορφο στοχασμό του
Γιώργου Τζανόπουλου ποιητικής συλλογή του «Άγλωττος Λέαινα»/ 12.7.24, από την
ποιητική μου συλλογή «Ποιητικοί αντίλαλοι στη Λόγου Τέχνη», που μελοποίησα με prompts στην Τεχνητή
Νοημοσύνη (AI:
Bing_Dalle-3, Suno)
Και ακούγεται εδώ: https://hearthis.at/gerasimos-tzivras-phd/gtzivrasvarkarisacheronta2026/
Στου Άδη το βαθύ σκοτάδι σαν θα
βρεθείς στο δειλινό,
στους λάκκους 'κεί που κύλησε
αίμα πολλών πηχτό,
κράτα βαθιά στη μνήμη σου λαμπρό
του ήλιου φως
που φέγγει στον απάνω κόσμο
αιώνιος πάντα οδηγός.
Να η Ανάσταση, ξανά το Φως
απλώνεται στη γη!
Να η Ανάσταση και τραγουδά ξανά
γλυκά η ζωή!
Γη, Ουρανέ και Θάλασσα γεμίστε
πάλι φως,
στον κόσμο φέρτε άνοιξη να μείνει
ο ήλιος λαμπερός.
Κι αν έπεσες στην Άβυσσο βαθιά
και σκοτεινή,
μείνε 'κεί κάτω άφοβος, δύναμη
έχε στην ψυχή
με όψη αγέρωχη θα βγεις στο φως,
στην νέα αυγή,
και πίσω θα τραβήξεις νεκρούς
ξανά στη γη.
Να η Ανάσταση, ξανά το Φως
απλώνεται στη γη!
Να η Ανάσταση και τραγουδά ξανά
γλυκά η ζωή!
Γη, Ουρανέ και Θάλασσα γεμίστε
πάλι φως,
στον κόσμο φέρτε άνοιξη να μείνει
ο ήλιος λαμπερός.
Να η Ανάσταση
αιώνια Διάσταση…
Φως στην πλάση
του ήλιου λαμπρή η Λάμψη…
2026©G.Tzivras
Kommentare
Kommentar veröffentlichen