Μήτσος ο ...Ποιητής

 

Μήτσος ο ...Ποιητής

Ευχαριστώ εγκάρδια για τη βράβευση την Ε.Λ.Β.Ε. και ιδιαίτερα τον δραστήριο πρόεδρο της, κο. Μουφτόγλου στον 21ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Εταιρείας. Το ποίημά μου 

"Μήτσος ...ο Ποιητής" που μελοποίησα με prompts στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ: Suno)

ακούγεται εδώ: https://distrokid.com/hyperfollow/gerasimostzivras/---3

 

Ο Μήτσος είπε ένα πρωί: «Κόσμε θα γίνω ποιητής,

θα γράφω στίχους φλογερούς, η φήμη μου θα 'ναι διεθνής!»

Καφέδες πήρε και χαρτί, τσιγάρο άναψε λιβάνι

κ’ η Μούσα του κοιμότανε βαριά μες στο ντουμάνι.

 

«Θα γράψω για τον κόσμο εγώ, για πόνο και για θλίψη!...»

Μα την ιδέα που ήθελε πολύ δεν είχε, του είχε λείψει.

«Σκέψεις θα βγάλω από το νου μου, δάκρυ απ’ τα σωθικά μου,

ας φάω να έχω δύναμη τώρα τη σπανακοπιτά μου!»

 

Μια ρίμα είπε: «Αχ όνειρο, συνώνυμο εσύ στη λύπη!»

Μα μπέρδεψε τη «λύπη» του με μια κονσέρβα «λίπη»,

έγραψε: «Κλαίει ο λαός πικρά και το ψυγείο στάζει,

δεν φταίω εγώ όμως δι' αυτό που η ρίμα δεν ταιριάζει!»

 

Πήγε να πει «Φιλιά πολλά στο βράδυ πονεμένα»,

μα του 'βγαλε ο αυτόματος «φιλιά μπουρδουκλωμένα».

Το έστειλε σ’ Εκδοτικό για τίτλο του εδώσανε

«Ο Νίτσε μες στη Λαϊκή» και το χαλί του στρώσανε.

 

Βιβλία πουλούσε ο «ποιητής» και γέμιζε σακκούλες,

αφού ο κόσμος μπέρδευε …καρπούζια με τις βούλες

κι έτσι ο Μήτσος έγινε γνωστός σ' όλη την πλάση,

γιατί ο λαός δεν ήξερε, τι θάχε να διαβάσει...