Μουσική.gr

 

Μουσική, η διαχρονική αγάπη των Ελλήνων

Ευχαριστώ εγκάρδια για τη βράβευση την Ε.Λ.Β.Ε. και ιδιαίτερα τον δραστήριο πρόεδρο της, κο. Μουφτόγλου στον 21ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Εταιρείας. Το ποίημά μου "Μουσική, η διαχρονική αγάπη των Ελλήνων" που μελοποίησα με prompts στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ: Suno) και ακούγεται εδώ: https://distrokid.com/hyperfollow/gerasimostzivras/-gr/  

Στη Δραπετσώνα, Πλάκα και πιο ‘κεί, στο πιο μικρό νησάκι,
ηχούν μελωδικά οι φωνές Τσιτσάνη, Χατζηδάκη, Θεοδωράκη
στου γάμου το ξεφάντωμα, στου χωρισμού το βράδυ
πάντα τραγούδι θα ακουστεί, καρδιάς θεσπέσιο χάδι. 

Η κάθε νότα που χτυπά στου Έλληνα το στήθος
είναι σφυγμός κι ανάμνηση και ριζωμένος μύθος,
σε κάθε δρόμο μια φωνή κι ένας παλιός σκοπός
που η Μουσική του γίνεται σαν ένας σύντροφος καλός. 

Στης νύχτας τη βαθιά σιωπή πούρχεται κάποιος στεναγμός,
η Μουσική γλυκά αντηχεί σαν δάκρυ σε λουλούδι
του Έλληνα μελωδικός, ένας αλλιώτικος καημός,
απόμακρο της θύμησης, αξέχαστο τραγούδι.

Μες στο ποτήρι του κρασιού και στου καπνού τη σπείρα,
χιλιάδες χρόνια τραγουδούν η πέτρα και η λύρα,
στίχος γεννιέται μυστικός, σαν προσευχή του δρόμου
μες σε ταβέρνα ή θέατρο, μελωδικού του νόμου. 

Ό,τι δεν λέχθηκε ποτές, το ψιθυρίζει Εκείνη,
μ’ ένα λαούτο η Μουσική και δυο φωνές που σμίγουν
σαν το νερό του ποταμού που χύνεται στη λίμνη
σ’ ένα ταξίδι μακρινό που δρόμοι νέοι ανοίγουν. 

Χορεύει η λέξη με ρυθμό, και παίρνει σάρκα η σκέψη,
κι ο πόνος γίνεται χορός και η χαρά τραγούδι,
Χθες και το Σήμερα γλυκά τάχει η Μουσική παντρέψει
φτιάχνοντας μνήμη άσβεστη, σε χρώματα εύλαλο λουλούδι. 

Κι αν η ζωή μας έφτασε σε λέξεις δίχως χρώμα,
Εκείνη έρχεται σιγά σαν θάλασσα γαλήνης
μ’ένα μπουζούκι μοναχό ή πιάνο δίχως στόμα
παρηγορεί τους εραστές, μήνυμα δίνει Ειρήνης.

Σαν μια αλήθεια σιωπηλή στου χρόνου κάθε εποχή
η Μουσική τότε αντηχεί εκεί που η φωνή σωπαίνει,
είναι πατρίδας ζωγραφιά, φλόγα καρδιάς και αντοχή
που ο Έλληνας την κουβαλά, δώρο του είν’ δοσμένη.

 

2025©G.Tzivras