«Ηλιοβασίλεμα» στα Ελληνικά

«Ηλιοβασίλεμα» στα Ελληνικά
 
-2. μελοποίηση-
 

Το ποίημά μου αυτό που είχα μελοποιήσει νε τίτλο «Κάθε που ο ήλιος βασιλεύει» και αναρτήσει στο youtube-κανάλι μου: https://youtu.be/j8PaC26MRIA?is=OWSQeOUUVXpm3Wqg

Μελοποίησα ξανά, καθώς από τις αντηχήσεις έντονων μελωδικών γραμμών του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού γεννήθηκε μέσα μου αυτή η μελωδία και που με τις αντιστοιχες διαταγές μου στην τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ - Suno) ξεπήδησε το τραγούδι αυτό, που ακούγεται στην πλατφόρμα του Hearthis.at εδώ: https://hearthis.at/14073687/

  
 
  
Στη γλώσσα μας ο Ήλιος πάντα δεν δύει στη σιωπή,
μα κάθε δείλι στέφεται με πορφυρή βασιλική τιμή,
δεν χάνεται σαν ξένο φως σε πέλαγα κενά,
μα βασιλεύει ένδοξα με κόκκινα απλωτά φτερά.
 
Στις άλλες γλώσσες του Ήλιου φως στη δύση Του έχει χαθεί,
μα εμείς Τον βλέπουμε να ζει σε μια βασιλική στολή,
στο χρώμα κάθε δειλινού δεν είναι απλή βαφή,
είν’ μνήμη αυτοκρατορική, βαθιά βυζαντινή.
 
Ο Ήλιος στη Δύση δεν πεθαίνει, μονάχα αποχωρεί,
φορά πορφύρα του καιρού και στέμμα στη σιωπή,
στη Δύση δεν λυγίζει ούτε ματώνει σαν πληγή,
Ηλιάτορας τότε βασιλεύει πριν ξαναγεννηθεί.
 
Χλαμύδα του φωτός βαραίνει σ' ολόκληρο τον ουρανό
σαν αίμα που θυμίζει ένα αυτοκράτορα παλιό,
στης θάλασσας το κόκκινο που γονατίζει η στιγμή,
Εκείνος φεύγει σαν μονάρχης κι όχι σαν νάναι σε φυγή.
 
Ο Ήλιος στη Δύση δεν πεθαίνει, μονάχα αποχωρεί,
φορά πορφύρα του καιρού και στέμμα στη σιωπή,
στη Δύση δεν λυγίζει ούτε ματώνει σαν πληγή,
Ηλιάτορας τότε βασιλεύει πριν ξαναγεννηθεί.
 
Η γλώσσα έτσι της Ελλάδας μας το Φως κρατάει ζωντανό
που ο ήλιος βασιλεύει σε πορφυρένιο χρώμα το βυζαντινό.
 

2026©G.Tzivras