Στο Πάρκο του Ασυρμάτου

 

Στο Πάρκο του Ασυρμάτου

 

Από την ποιητική μου συλλογή «Τα κάποτε Επίκαιρα», που μελοποίησα με διαταγές μου (prompts) στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI-Suno) και που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--11

 

Στο σπίτι που μαζί αγώνα μπάσκετ στο "γυαλί" κοιτούσαν,

για το παιχνίδι, τη ζωή κα γι' άλλα  συζητούσαν,

στου γιού το γέλιο ο μπαμπάς είχε κρυφό καμάρι,

κανείς δεν είδε το Κακό που ερχόταν σαϊτάρι.

 

Φιλί του δίνει σταυρωτό και στη δουλειά του πάει,

τον νόμο και την τάξη μας πιστά να υπηρετάει,

μα η νύχτα η αχάριστη μες στο βαθύ σκοτάδι

του ετοίμαζε στο πάρκο εκεί αβάσταχτο σημάδι.

 

Χτυπάει το τηλέφωνο, «-Έγκλημα» λένε «έχει!»

ο αξιωματικός ευθύς στο πάρκο Ασυρμάτου τρέχει,

να δει ποιός ο νεκρός εκεί, πώς κόπηκε ζωής του νήμα,

να ψάξει τον στυγνό φονιά που έκανε το κρίμα.

 

Το πλήθος πλησιάζει εκεί..., το βλέμμα του θολώνει,

ανατριχίλα αβάσταχτη το σώμα του παγώνει,

δεν είναι ξένος ο νεκρός που κείτεται στο χώμα,

το χθεσινό χαμόγελο πούχει στο παγωμένο στόμα.

 

Είναι το σπλάχνο του εκεί, το ίδιο, ω ναι, το αίμα του

που άξαφνα ο θάνατος του φόρεσε το στέμμα του,

ένα μαχαίρι στην καρδιά του βαθιά είναι μπιγμένο,

η μοίρα η αλύπητη ήδη το έχει δικασμένο.

 

Ο αστυνόμος λύγισε, το δίκαιο πια δεν φτάνει

σαν βλέπει πως ο θάνατος το σπίτι του προφτάνει,

πώς να παλέψει με το χθες, πώς με το μαύρο τώρα,

που ο άγγελός του χάθηκε στης νύχτας κακιά ώρα;

 

Μοίρα βασίλισσα εσύ, με τα τυφλά σημεία σου

με αίμα έγραψες εκεί μια μαύρη ιστορία σου,

γιός και πατέρας που προ λίγου ευτυχισμένοι ήταν μαζί

μέσα στα δόντια σου αίφνης χάσανε το Γιατί.

 

2026©G.Tzivras