Ξύπνημα στο Παρόν

 

Ξύπνημα στο Παρόν

Βραβευμένο μου ποίημα στον 7ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης -ΙΔΡΥΜΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΣΙΑΦΛΑ ΜΠΑΛΟΓΛΟΥ, που βίντεο-μελοποίησα με διαταγές μου (prompts) στην Τεχνητή Νοημασύνη (ΑΙ: Suno, Dalle-3, Movavi, Clideo), ανεβασμένο στο ΥΤ-Κανάλι μου εδώ:

https://youtu.be/4EGvUDwdkYw ... και στο Filmfreeway:  https://filmfreeway.com/projects/4233042

 

Που ήμουνα μικρό παιδί διάβαζα τους Αθλίους,
εδάκρυζα που έβλεπα κακούργους κ' ηλιθίους,
έλεγα, αυτά δεν γίνονται στου κόσμου την πορεία,
είν’ ψέματα για νάχουνε τα έργα μιαν αξία.
 
Μα να που πέρασε ο καιρός και βρέθηκα σε πλήθος
που ξεπεράστηκε πολύ του Ουγκώ ο άγριος μύθος,
του Αγιάννη ο φόβος έγινε σαν μια σκιά ρομαντική
μπρος στο φονιά του σήμερα ή σ’ άλλο άγριο βιαστή.
 
Παιδιά κοιμούνται νηστικά σε παγωμένο στρώμα
και πλούσιοι βαρυγκομούν για κάποιας τρίχας χρώμα,
όπλο η παράβαση έγινε και η δίκη μια βιτρίνα
που κρύβει κάτω από στολές τα ματωμένα κρίνα.
 
Οι λέξεις ξεπουλήθηκαν σε προπαγάνδας χέρια
και την Αλήθεια μάτωσαν των δυνατών μαχαίρια,
ψέμα διατάζει, κυβερνά με μάσκα ευσπλαχνίας,
φονιάδες κάθισαν και ξεγελούν σε θρόνους εξουσίας.
 
Κι εγώ που διάβαζα παιδί για τους ανδρειωμένους
τώρα τους βλέπω γύρω μου αδύναμους, χαμένους,
ο κόσμος αδιάλλακτος θέλει ν’ αναπαράγει
φρίκη κι έπειτα κολυμπά σε δυστυχίας πελάγη.
 
Και όποιος πει την αφορμή του γίνεται κατάρα,
τον πόλεμο χάνει η πένα του, θάβεται σε μια μπάρα...
Εγώ όμως γράφω ψάχνοντας σε κάποιο βλέμμα φλόγα,
«Δεν τελειώσαμε!» να πει, του πόθου μου είν’ πιρόγα.
 

2025©G.Tzivras