Από το «Ωσαννά!» στο «Σταύρωσον!»

 

Από το «Ωσαννά!» στο«Σταύρωσον!»
-Στη μεγάλη Πέμπτη 2026-
 

Lyrics by Gereasimos Tztivras; Set in music by G.Tzivras` prompts to AI (Suno); beeing heard on Bandcamp: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--4

 
 
 
                                Σήμερον...  ΚΡΕΜΑΤΑΙ... επί ξύλου...
 
Στρωμένα βάγια, του ερχομού η στράτα στολισμένη,
μια λαοθάλασσα τυφλή στο δρόμο περιμένει,
ύμνο έχει στα χείλη της, το «Ωσαννά!» ανακράζει,
ο κόσμος εφωτίστηκε, λέει δεν σκοτεινιάζει...
 
Μα η δόξα είναι σύννεφο που ο άνεμος την παίρνει
κι η Αγάπη, η τόσο όμορφη, αίφνης θάνατο φέρνει,
δεν πέρασαν πολλές στιγμές, οι μέρες ήταν λίγες
που γίνανε οι ζητωκραυγές παλιές του χρόνου ρίγες.
 
Το πλήθος που προσκύναγε με θαυμασμού ματιά
τώρα ζητάει εκδίκηση, που καίει σα φωτιά,
το «χαίρε» μίσος έγινε, αλλάζει ο άνεμος μεμιάς,
κι ο Ευεργέτης στέκεται μονάχος διαμιάς.
 
«Σταύρωσον!» κράζουν οι φωνές 'κεί που υμνολογούσαν,
τα χέρια που τον άγγιζαν τώρα τον πολεμούσαν,
πώς ξεχαστήκαν θαύματα, το φως και η ελπίδα,
μέσα στο αίμα πνίγηκε η θεία ηλιαχτίδα...
 
Είναι της φύσης μας γραφτό, του σκοταδιού κατάρα,
να υψώνουμε Αγάπες μας πριν θάψουμε στη μπάρα
να τις χτυπάμε με οργή, με πέτρες και με ξύλα,
χάσαμε άρα την ψυχή βαθιά σε μια σαπίλα;
 
Απ' το Ωσαννά εις τον Σταυρό ο δρόμος είναι ένας,
τον διάβηκε ο Λυτρωτής κάποτε κι ο καθένας,
έτσι που ο άνθρωπος ζητά έναν Θεό στα μέτρα του
κι αν θα Tον βρει σκοτώνει στου ύστερα τη μέρα του.
 
 

2026©G.Tzivras