Tο Δάκρυ της Μετάνοιας (Το Τροπάριο της Κασσιανής)

 

Tο Δάκρυ της Μετάνοιας
(Το Τροπάριο της Κασσιανής)
 

Στον σημερινό Εσπερινό της Μεγάλης Τρίτης ακούμε στο Δοξαστικό του πλάγιου τέταρτου ήχου το Τροπάριο της Κασσιανής, που μέσα μου πήρε ποιητική μορφή νεοελληνικού κειμένου και που με διαταγές μου (prompts) στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI: Suno) έγινε βυζαντινός απόηχος, που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--3   

 
Γυναίκα που πλανήθηκε
σε στράτες σκοτεινές
σαν ένιωσε τη δόξα Σου
ξέχασε λύπες της πολλές
κι αυτή σαν μυροφόρα
μύρο της Σου προσφέρει
προτού ο θάνατος στη γη
τον τρόμο του να φέρει.
 
«Αλίμονο», αναστέναξε,
«η νύχτα με τυλίγει,
της ασωτείας η ζωή
την πόρτα μου ανοίγει,
δέξου της λύπης δάκρυα,
πηγές είν' απ' τα ματιά μου,
Εσύ που φέρνεις τη βροχή,
διώχνεις την ερημιά μου.
 
Τα πόδια Σου τα άχραντα
θα πέσω να φιλήσω,
με τα λυμένα μου μαλλιά
μετά να σφουγγαρίσω,
μαλλιά που η Εύα κάποτε
στης αμαρτίας βάτου
έκρυψε εναγώνια
στο φόβο του θανάτου.
 
Την των κριμάτων μου άβυσσο
ποιός άρα να μετρήσει;
Ποιός τη δική μου την ψυχή
μπορεί να εξαγνίσει;
Χριστέ μου μη με απαρνηθείς
πούχεις ελέους πλούτη
κι άκου μια έρημη ψυχή
στη δύσκολη ώρα ετούτη!»
 

2026©G.Tzivras