Στους Δελφούς

Στους Δελφούς

 

Τιμητική Διάκριση / 41οι ΔΕΛΦΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Δελφοί, 4 Οκτωβρίου 2026. Ακούγεται στο YT-Kανάλι μου εδώ: https://youtu.be/vTuFU5iPOEs    και που βιντεομελοποίησα με διαταγές μου (prompts, tags, melodic lines, orchestration) στην Τεχνητή Νοημοσύνη, ΑΙ (Suno, Gemini, Bing editor, Movavi)

 
 
Στο χώρο των Δελφών ανέβηκα, στο λόφο τους το αγέρι
που ο βράχος στέκει σιωπηλός, κρατάει η σιωπή μαχαίρι,
μνήμη ο ήλιος στάζει εκεί πάνω σε κάθε πέτρα
κι ο χρόνος μοιάζει να κρατά του κόσμου όλα τα μέτρα.
 
Μύρα απ’ το παρελθόν αχνίζουνε, θυμίαμα της μοίρας,
ψιθυρισμοί κάποιων χρησμών στ’ αυτί της μπροστοθύρας
"Γνώθι σαυτόν" - "Μηδέν άγαν" -"Εγγύα πάρα δ’ άτα"
στα μάρμαρα έχουν χαραχτεί, λόγια διδάγματα σταράτα.
 
Εδώ ο Θεός δεν κράδαινε τον κεραυνό ή ασπίδα,
μα έφερνε μες στις ψυχές μιαν άυλη πυξίδα,
βαριά η Πυθία ανάσαινε της γης το μαύρο αγέρι
κι ο λόγος της γινότανε με δυο κόψεις μαχαίρι.
 
Δεν έδινε ποτέ σαφές το Nαι ή κάποιο Όχι
δρόμους μονάχα έδειχνε, κρυμμένοι ήταν στόχοι,
γιατί η Σοφία δεν ζητά να γίνει εξουσία,
μα να φωτίσει σιωπηλά στα μέσα μας την Απορία.
 
Οι βασιλιάδες έσκυβαν μπροστά σε μια γυναίκα
ζωγραφιστό πούχε το λόγο της στου κόσμου καβαλέτα,
εκεί ο Κροίσος έμαθε πως ο χρησμός δεν ψεύδεται,
αλήθεια ντύνει έξυπνα κι αυτό που είπε βλέπεται.
 
Μπρος στων Δελφών ορίζοντα ο άνθρωπος φαίνεται μικρός
μα μέσα του αργά θεριεύει, βαθαίνει ο ουρανός,
εδώ κατάλαβα πως ο Θεός δεν κατοικεί στα ύψη,
μα στο σημείο όπου ο νους σε φόβο του έχει σκύψει...
 
Που έφευγα απ' τους Δελφούς η εικόνα φυλαχτό μου
έθρεφε την πεποίθηση έντονα στο μυαλό μου,
κείνο το Φως του Απόλλωνα παντού μέσα και έξω
σπίθα θα μου είναι της ζωής τα δύσκολα να αντέξω.

.     2026©G.Tzivras