Listen to my poem

  ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.gr   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΑ ΚΑΠΟΤΕ ΕΠΙΚΑΙΡΑ"   Έντεκα μαζευτήκανε στη "ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ" εκοίταζαν προςτα εκεί, πηγαίναν όμως δεξιά που αυτό βλέπεις αν δεις το νέο έμβλημά τους, είναι φωνάζουν λεύτεροι στα νέα σπιτικά τους.   Λένε στη νέα τους μορφή δεν ξεκινούν απ' την αρχή, μα παραπέμπουν στα παλιά πιστοί στη διδαχή του μέγα Τσιπραλ6 τους πούλεγε είν' αριστερός κι αγκάλιαζε ένα ...τσολιά που ήταν άκρως δεξιός.   Επίσης κοκορεύονται για την Μακεδονία, στη συμφωνία των Πρεσπών πούλεγαν με μανία γεωγραφικός προσδιορισμός ηταν η μόνη λύση, στους Σκοπιανούς ανοίξανε την πιό ωραία βρύση,   οι οποίοι ισχυρίζονται η "Βόρεια Μακεδονία" θα περιμένει χρόνια στωικά μέχρι να γίνει μία μ' εκείνη που αποκαλούν "Νότια   Μακεδονία" τους έτσι φαντάζονται πλατιά τη νέα κοινωνία τους.   Στην όμορφή Ελλάδα μας λατρεύεται η Αλλαγή που όπως κι ο "μπαμπάς" τους με δυνατή φωνή, ο πρώτος φώναζε είμαι εγώ, θα σκίζω τα μ...

  ΣΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ ΜΑΣ Το μελοποιημένο σονέτο μου, 28ο στη διπλοβραβευμένη μου ποιητική συλλογή «33 Σονέτα για τώρα και μετά» που ακούγεται και στο YTube-Κανάλι μου εδώ:  https://is.gd/RbiHSI αλλά και διαβάζεται σαν eBook /free στο YUMPU: https://rb.gy/7c1e8 Music Book «Τα δέκα Σονέτα» / Συνθέτης: Σωκράτης Παπαιωάννου / Εκδόσεις Συνδέσμου Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου (ΣΠΕΚ) ΚΑΛΗ/-Ο ΜΕΡΑ/ ΜΗΝΑ!😘

      ................................................................................................................. « ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΧΡΟΝΟΝ»     Ζωή λέμε το ασύλληπτο με σύλληψη που αρχίζει, διαρκεί μέχρι το θάνατο κι αν κάτι τη θυμίζει είν' κάποιο ίχνος που άφησε σφραγίδα μέστο χρόνο, μνημόσυνο τόχουν ζωντανοί σ’ αξέχαστό τους πόνο.   Του καθενός μες τη ζωή υπάρχει ένας χρόνος που λέγεται υπόλοιπος, περίεργος σαν κώνος που θα τελειώσει κάποτε σ’ εκείνη τη στιγμή που άλλο δεν θα γλιστράει πια η σταγόνα στό χωνί.   Πιστοί μα και οι «άπιστοι», όλοι μαζί το λέ μ ε την προσευχή μας κάνου μ ε κ' ισως κάποτε κλαί μ ε:   «Τόν υπόλοιπον χρόνον τής ζωής ημών…» που λές και ξαναλές χωρίς το «Δι’ ευχών» «...εν ειρήνη καί μετανοία εκτελέσαι…» που λες και ξαναλές χωρίς να το βαριέσαι «... παρά τού Κυρίου αιτησώμεθα» Ζωής τα πικροβάσανα όλοι μας απευχόμεθα,   στην προσευχή σου δεν ζητάς μόνο πολύ τον χρόνο αλλά σωστό και όμορφο δίχως να έχει πόνο. ...

  ΤΑ ΕΠΙΓΕΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΑ ΚAΠΟΤΕ ΕΠIΚΑΙΡΑ" / Νοέμβρης 2023     Έβλεπα τα παράξενα τόσα πολλά στη γη, ζητούσα μιάν αναπνοή πούχα βρεθεί στη Γάζα, σταμάτησα, προσπέρασα, έφτασα στην Αργεντινή και ξαφνικά μου φάνηκε μ' έπνιγε βιομάζα.   Στη Γάζα σκότωναν παιδιά κι εδώ   θα τα σκοτώνουν, έτσι που ο νόμος έγινε, κάποιοι να επιβιώνουν, αφού με τα λεφτά τους μπόλικα όργανα θα αγοράζουν κοινή είναι διαπίστωση, χρήματα εξουσιάζουν.   Στο ξαφνικά κι απρόσμενα ο εκεί πρόεδρος Μιλάϊ, να φρίζει κάθε λογική όταν αυτός μιλάει, τώρα που τον εκλέξανε, όταν για σύμβουλό του τον πεθαμένο σκύλο του να έχει στο πλευρό του.   Είναι μες τα πολλά και φοβερά παράξενα του ανθρώπου να θέλει το Παράλογο εκτός χρόνου και τόπου και ύστερα πολύ αργά με πόνο διαπιστώνει αυτό που θέλησε φριχτά κι άπονα τον σκοτώνει.   Σταμάτησα να τριγυρνώ, άλλα δεν ήθελα να δω, με βουρκωμένα μάτια πια να μη μπορώ να ακουστώ.     2023 ©G.T.   ...

ΓΛΥΚΟΜΙΛΗΤΗ, ΛΙΓΟΜΙΛΗΤΗ, ΑΜΙΛΗΤΗ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ"     Είναι μιά σχέση ανθρώπινη διαχρονική και ειδοποιός που ο καθένας γίνεται, εάν δεν είναι, ηθοποιός, το εξήγησα και στον Γιωργή που η όμορφη Μαρία του του έγινε αμίλητη κι αυτός στην αγωνία του.   "- Μα όταν την εγνώρισα ήτανε γλυκομίλητη, ωραία λόγια και γλυκά μούστελνε κάθε μέρα που αργότερα το γύρισε κάθε τρίτη Δευτέρα και τώρα δες στο ξαφνικά έγινε μπιτ-αμίλητη!"   "- Της πέρασε ο έρωτας και δεν τη συγκινείς, σύνηθες το φαινόμενο, Γιώργο μην απορείς, συχνά πυκνά Γιωργάκη μου συμβαίνει η γλυκομίλητη να γίνει λιγομίλητη και τελικά αμίλητη.   Μη κλαις Γιωργάκη μου καλέ και τζάμπα ζοχαδιάζεις, άδικα την ψυχούλα σου απ'τα ωραία αδειάζεις, σκέψου στον κόσμο τον καλό είναι κι άλλες Μαρίες που μένουν γλυκομίλητες, δεν είν' καθόλου κρύες.   Το πιό σπουδαίο όμως ξεχνάς και τζάμπα βαλαντώνεις, ξεχάστηκες και στη σιωπή σ' αγκάθια ξεματώνεις, το σπουδαιότερο έβρηκε...

"ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ" Διαβάζοντας το ομώνυμο έργο του Νίκου Καζαντζάκη.  Από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ" Ο ελληνικός πολιτισμός δεν ήτανε μετέωρος και υπερφυσικός αλλά δέντρου ψηλού πούχε βαθιά  στη γη ριζώσει ανθός, έτρωγε λάσπη κι έκανε ευωδιαστά λουλούδια και μες το χρόνο έφτιαχνε μελωδικά τραγούδια. Εκείνη η αρχαία απλότητα, η ισορρόπηση, η γαλήνη δεν ήτανε ματζούνια λιβαδιού, που κάποιος ζητάει και πίνει,  ήτανε άθλος δύσκολος, λάφυρο οδυνηρών αγώνων που έτσι επιβλήθηκε σε αιώνες των αιώνων.  Είναι γεμάτο πνεύμα εδώ το φως, το βλέπεις κάθε μέρα όλο και πιο εκτυφλωτικό στον καθαρό αέρα  που εξαϋλώνει τα βουνά, γεμίζει όλα τα χωριά,  αυτό το φως που έκανε πνεύματα νάναι καθαρά. 2023 ©G.T.

  Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ     Ακούγοντας τον Μαχάτμα Γκάντι. Από την ποιητική μου συλλογή «ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ»     Ρώτησαν τον Μαχάτμα Γκάντι τι είναι που σαν σιδερένιο γάντι σφίγγει την ανθρωπότητα και θλιβερή την κάνει οντότητα.   Πολιτική, είπε ειναι που δεν έχει αρχές, πλούτος αδιάφορος χωρίς δουλειές, η Ευχαρίστηση που απρόσεκτη δέσμευση δεν εγνώρισε, η δε Σοφία έχασε το χαρακτήρα που ώρισε, η Επιχείρηση χωρίς καμιά απολύτως ηθική, η επιστήμη δίχως ανθρωπιά, αν και μοναδική, ξέμεινε δε η προσευχή χωρίς φιλανθρωπία κι εμείς να βολοδέρνουμε στη νέα κοινωνία.   2023 ©G.T.