Listen to my poem

The Mask of Reason     "The Mvideo ask of Reason" explores the fragile boundary between logic, emotion, and the hidden depths behind our daily facades. Created as part of a multimedia artistic journey, this piece combines original poetry with advanced AI-assisted musical composition and custom visual elements. * L isten the video file on my YTube-Kanal:    https://youtu.be/GSCCSh-BZzM  Under a cultured and calm face Some shadows find their place, We build our homes, write our laws, Yet feed the beast beneath the cause.   The Logic shapes our polished blade In sacred truths the traps are laid, We cloak the fury taming the wild, Yet rage remains the primal child.   Through fragile walls the instincts creep, While reason tries to guard our sleep, We praise the light, we hide the scars Waging our quiet, endless wars.     2026©G.Tzivras

  Στους δυο ήρωες Αυτό μου το ποίημα που μελοποίησα με διαταγές μου (prompts, tags, melodic lines) στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI: Suno, Gemini) είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στους ανθρώπους εκείνους που στέκονται ασπίδα για τη ζωή και τη φύση αφήνοντας πίσω τους μια φωτεινή παρακαταθήκη μνήμης και θάρρους.  Το ακούτε στη σελίδα μου του Bandcanp εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--24     Καλή ακρόαση!     Στις φλόγες ρίχτηκαν γενναία να σώσουν φύση και ζωή ψηλά κρατήσαντη σημαία, στης Κρήτης την καμένη γη.   Άφησαν πίσω τους στη ράχη μία πατρίδα που θρηνεί τα δάση και οι γύρω βράχοι τη μνήμη τους έχουν φωτεινή.   Στην πίστη τους γίνανε θυσία για τον συνάνθρωπο πιστά ξυπνήσαν στην αθανασία στις δάφνες με ψηλά κλαδιά.   Αιώνια η μνήμη σας λεβέντες, που της ζωής σας ηλιαχτίδα έσβησε ο της φωτιάς πουνέντες, για μας στη γη που ήταν ασπίδα.   2026©G.Tzivras

Η κακή αδελφή   Ποιητικός μου αντίλαλος στο ομώνυμο διήγημα του Αντρέα Καρκαβίτσα. Από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ", που με διαταγές μου (prompts, tags, melodic lines) στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI: Suno) μελοποίησα και που ακούγεται στο Bandcamp εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--23       Ένας ακόμη αντίλαλος ας γίνει αυτός ο στίχος, να μείνει μες στο νου βαθιά του μύθου βαρύς ήχος:   Στου Καρκαβίτσα τις περιγραφές στα έρημα τα πλάγια ανθίζουνε κρίνα λευκά και κλαίνε τα λαγκάδια, πλανιέται η μοίρα άσκοπα μέσα στην καταχνιά και η ψυχή τ’ ανθρώπου ζει στη δική της ξενιτιά.   Το φως απ'την Ανατολη άστρο γεμάτο της αυγής καιρό δεν είχε αγγίξει την πίκρα της θλιμμένης γης, η Κίσσα στέκεται σκυφτή, είναι η καρδιά της βράχος στη ζήλια της φουντώνει μίσος βαρύ και άγχος.   «-Γιατί σ’ εσένα ο βασιλιάς τα πλούτη να χαρίσει;» κράζει η Κίσσα δυνατά μόλις έχει γυρίσει να πάρει το διαμάντι της, το δαχτυλίδι το χ...

Δυο Δίκες Με τα εγκάρδια ευχαριστώ μου στη Ζακυνθινή Εστία «Διονύσιος Ρώμας» και ιδιαίτερα στον ακούραστό της πρόεδρο, κο. Γιάννη Καρακασίδη για την βράβευση του ποιήματος συμμετοχής μου, που με διαταγές μου (prompts, tags, melodic lines) μελοποίησα στην Τεχνητή Νπημασύνη AI(Suno) το ακούτε στη σελίδα μου στο hearthis.at: https://hearthis.at/gerasimos-tzivras-phd/6a5e2fdd4049e/  «Οι Δυο Δίκες» είναι ένας επικός, συμφωνικός ύμνος αφιερωμένος σε μια από τις πιο συγκλονιστικές και ένδοξες στιγμές της νεότερης ελληνικής Ιστορίας και ιδιαίτερα σ τη θαρραλέα άρνηση των δικαστών Γεώργιου Τερτσέτη και Αναστάσιου Πολυζωίδη να υπογράψουν τη θανατική καταδίκη του ήρωα της Επανάστασης, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Μέσα από τον δυνατό ήχο του Symphonic Rock και του Epic Metal, και με όχημα τον παραδοσιακό, ρέοντα δεκαπεντασύλλαβο στίχο, το κομμάτι αποτυπώνει τη δραματική πάλη ανάμεσα στο σκοτάδι των μπουντρουμιών του Ναυπλίου και στο απόλυτο φως της ετυμηγορίας μιας αδούλωτης συνείδηση...

Ihr letzter Dienst am Leben  Z ur heutigen Trauerfeier für die Körperspender:innen des Instituts für Anatomie (Heinrich Eickhold inkl.) in der St. Ludgerus Kirche würdige ich auf meine Weise das Vermächtnis von Heinrich Eickhold und seine Entscheidung zur Körperspende. Aus diesem Anlass habe ich mein Gedicht „Ihr letzter Dienst am Leben“ mithilfe zeitgenössischer digitaler Werkzeuge (KI-gestützte Komposition) vertont. Es ist eine bewusste Verbindung von menschlichem Ausdruck und moderner Klangwelt – das Gedicht kommt aus meinem Herzen, und die Technik verleiht ihm eine Stimme, die dem Ernst und der Schönheit seiner letzten Dienstes am Leben gerecht werden soll. Das Lied ist hier zu hören:  https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/ihr-letzter-dienst-am-leben We are gathered here today to honor those who served life beyond their death.   In silent halls by candlelight, we honor souls with hearts so bright, they gave their bodies, life, and will to serve the science, c...

  The Sultan' s headache     And that`s my latest composition „The Sultan’s Headache“,  a story of strategic change and diplomatic challenges, shifting alliances with a satirical look at what can only be described as the Sultan’s most costly blunder. My composition was crafted using a custom set of musical prompts, specific structural tags and defined melodic lines to guide the AI (Suno), as seen in the video, which can be seen on my YouTube Canal here:    https://www.youtube.com/shorts/TkP4p_n-FFI?feature=share  A ruler renowned for Sultan's reach, Sought Russian steel, what a stupid screech! Now he wants it gone to gain the sky With fancy birds that money he could buy.   The costly toy now is causing Sultan just only grief Offering Moscow more than just only relief, So the sultan schemes to change his tune Hoping to get now the F-35s soon.   His air defense now a diplomatic stain, He tries to reverse his previous gain. From Putin's emb...

Ερωτικό Μια νέα δημιουργική κατάθεση ψυχής, από την ποιητική μου συλλογή «Της Αγάπης και του Έρωτα», όπου η ποίηση συναντά τη σύγχρονη τεχνολογία και τη μουσική δομή και που γεννιέται από το κείμενο του ποιητή με διαταγές του (prompts & tags) μελωδικών γραμμών και ενορχήστρωσης στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI: Suno) .   και ακούτε διαμοιρασμένο από το Distrokid στις διεθνείς, γνωστές πλατφόρμες εδώ : https://distrokid.com/hyperfollow/gerasimostzivras/5HZZjhlYyEh?ref=release   Στα μάτια σου ανάβουνε του κόσμου όλου οι φωτιές, η νύχτα γέρνει αθόρυβα κλέβει απ’ τα χείλη ευχές, η σκέψη μου σ’ αγγίζει, αέρας που γλυκά φυσάει κι ο πόθος μου σε δένει σαν αλυσίδα που δε σπάει.   Το δέρμα σου στο άγγιγμα θέλει η καρδιά να πιει σαν θάλασσα που γέμισε με φλόγες στη σιωπή κι αν τα άστρα σβήσουν δια μιας κι ο κόσμος μείνει μοναχός, θα σ’ έχω εγώ για όνειρο, για ήλιο, για το Φως.   Στο βλέμμα σου καθρέφτισα τ’ αστέρια όλα τ' ουρανού κι έγινα ήχος μουσική...