Listen to my poem

H δημογραφική Κρίση.gr 2025   Από την ποιητική μου συλλογή « ΤΑ ΚΑΠΟΤΕ ΕΠΙΚΑΙΡΑ »     Σ' Ελλάδας μέρη τα παλιά, 'κείνα τα ματωμένα ο χρόνος σβήνει αφήνοντας σπίτια αδειανά και ξένα, απ’ το έντεκα ως σήμερα απώλειες μετράμε, πεθαίνουμε περσότεροι, λιγότεροι γεννάμε.   Μισό εκατομμύριο ψυχές εσβήσανε από τότε, σαν φύλλα φύγαν στο βοριά και ποιός ρωτάει πότε, το μέλλον ελιγόστεψε, στερεύει σαν ποτάμι, κι ο τόπος ξεραμένο μοιάζει που κόβεται σαλάμι.   Σε χρόνια δεκατέσσερα οι δείχτες πάνε κάτω, η χώρα να ερημώνεται σε λιμνασμένο βάτο, τόσες χιλιάδες Έλληνες χάθηκαν σαν καπνός, που όταν το βλέπει κλαίει ακόμα κι ο Θεός.   Σχολεία κλείνουν σιωπηλά χωρίς παιδιά στις τάξεις, ενώ οι μεγάλοι ξεστομούν τις «εθνικές» προτάσεις κι αδυνατίζει της Ελλάδας μας το ήδη αδύναμο κορμί της, μένει μονάχα ένας καημός να τρώει την ψυχή της.   Ο θάνατος ξεπέρασε τις γέννες μες στα χρόνια και η Βουλή συσκέπτεται για δάνεια και μνημόνια, πολλοί φωστήρες τάζουνε προγράμματα και ...

  Σονέτο στην Eυτυχία του Nεόπλουτου   Από την ποιητική μου συλλογή « ΣΤΗ ΖΩΉ ΜΑΣ »     Είχε τα πάντα δια μιάς δίνοντας όλα της ψυχής του, τον πνίγουν όμως οι αριθμοί στη νέα ρουτίνα της ζωής του με δικηγόρους γύρω του, φρουρά και μυστικότητα μετρά τις νέες ώρες του με φόβο, αβεβαιότητα.   Τα λόγια κάποιων « φίλων » του σα δηλητήριο στάζουν και όσοι τον κολάκευαν τώρα τονε χλευ άζουν, τα φράγκα φέραν δύναμη, μα όχι ευτυχία, η νέα πραγματικότητα τούφερε αγων ία.   Ο δρόμος του μέχρις εδώ τίμιος ήταν καθαρός, μα πώς γυρνάει που χρωστά στη νέα ζωή του και στο φως; Πίσω από μάσκες κρύβεται και νομικά τεχνάσματα κι όμως τη νύχτα τον ξυπνούν τρομακτικά φαντάσματα...   Γιατί το θέμα τελικά, δεν είναι αν έχουμε χρυσό, μα αν στον καθρέφτη βλέπουμε πρόσωπο αγάπης καθαρό .     2025©G.Tzivras

Στον Πενταδάκτυλο   Το ποίημά μου συμμετοχής στον Λογοτεχνικό Διαγωνισμό με ομώνυμο θέμα από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου, που ΔΕΝ έτυχε διάκρισης και που μελοποίησα με διαταγές μου (prompts) στην Τεχνητή Νοημοσύνη: AI (Suno) και που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--13   Σαν κάστρο αγέρωχο ψηλό, όρθιος μ ε δόξα ήρωα δυνατού ο Πενταδάκτυλος βουνό επιβλητικό, στεφάνι Κύπριας Γης και Ουρανού τον ήλιο αγγίζει το πρωί που οι άνεμοι τον προσκυνούν, φεγγάρι βράδυ τον φιλάει και στους αιώνες μύθοι τον υμνούν.   Τα βράχια του είναι σμιλευτά κι η θάλασσα τον χαιρετά, της λευτεριάς τα όνειρα ακριβά με κύματα γαλάζια και χρυσά, ανέγγιχτος, περήφανος φρουρός να μαρτυράει δόξες κι έπη σκοντάφτει απάνω του ο εχθρός που ωχριά καθώς τον βλέπει.   Τα δάση Σου Πενταδάχτυλε πλατιά, άρωμα και του χρόνου μύρο μες στις σπηλιές Σου μυστικά οι θύμησες στην πέτρα Σου, στα γύρω, σαν τότε που ο Σαρακηνός έτρεξε στην Κερύνεια του Διγενή γλυτώσει δεν πρόλαβε απ’ την Α...

Τ α πολλά ε γκάρδια ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου στον Σ ύλλογο Π ολιτισμού Ε λλάδ α ς Κ ύπρου και ιδιαίτερα στη δραστήρια πρόεδρο του κ α. Σ ίσσυ Σιγιουλτζή Ρ ο υ κ ά για τη διάκριση του ποιήματός μου στον 14 ο    Διαγωνισμ ό Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού « Των θαλασσών τα λόγια », που εδώ διαβάζετ ε:   Tων θαλασσών τα λόγια     Των θαλασσών τα λόγια, ψίθυροι κάποτε γλυκοί, περαστικοί σαν άνεμοι μέσα στου κόσμου τη βουή, κύματα που σου φέρνουνε δικά τους μυστικά, θύμησες και θροΐσματα καθώς τ' ακούς κάθε φορά.   Θάλασσας λόγια σκόρπια, σκέψεις ταξιδευτές στο κύμα πούχε πιστέψει ο ναυαγός των τότε του ονείρων θύμα, που εσύ Της τα πιστεύεις κι ας έχει σπάσει τη σιωπή Της, δεν σκιάχτηκες που θα σου πει τι κρύβει στο κορμί Της.   Λόγια γεμάτα όνειρα και φως απ ό άστρα μακρινά στο στόμα Της τραγούδια που κρύβουν μυστικά , τα κύματά Της κουβαλούν ελπίδες και καημούς,   μηνύματα που λες σταλμένα από Ολύμπιους Θ εούς,   να σου θυμίζουν γρήγορα πως η ζω...

Θανατηφόρο selfie   Από την ποιητική μου συλλογή « ΣΤΗ ΖΩΉ ΜΑΣ »     Στου γκρεμισμένου βράχου την αιχμή selfie θέλει να βγάλει στο Instagram influencer εκεί φώτο θέλει να βάλει, κρατά το κινητό ψηλά, χαμογελά φαρδιά-πλατιά, το βάραθρο από κάτω τονε κοιτάζει βλοσυρά.   Στο βάθος θάλασσα απλωτή, στα μάτια του έχει like, επίμονα στη σκέψη του το selfie του viral strike, η φίλη του εναγώνια « Μη τρέχεις εκεί πάνω! » Μα αυτός πιστεύει στη ζωή σωστό έχει πάντα πλάνο.   Στο Instagram και στο TikTok βλέπει likes-Στεφάνι, δεν βλέπει όμως το κενό στα πόδια του που φτάνει, έξτρα ένα βηματάκι του για τέλεια γωνία, μα η φύση ασυγκίνητη βαριά βάζει τελεία.   Στο cloud βγαίνει η selfie του με χίλια views την ώρα, μα λείπει ο πρωταγωνιστής στο άχαρό του Τώρα κι αν βγει στο site η είδηση, έπεσε ο νέος στον γκρεμό το μπράβο για το selfie του πένθιμο θάναι οδυνηρό.   Στον κόσμο μένει η selfie του με πόνο να θυμίζει, η Ζωή αξίζει πιο πολύ απ’ ό,τι Αυτή στολίζει.   20...

  Στις στάχτες της Φωτιάς Αύγουστος.gr 2025 Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΑ ΚΑΠΟΤΕ ΕΠΙΚΑΙΡΑ"   Στην κάψα του καλοκαιριού με τα εννιά μποφόρ που από Ελλάδα έφτασε μέχρι και το Θαβώρ σ ε μάντρα εκεί στην Αττική σκουπίδια, κοφτερό γυαλί ξερά γύρω του χόρτα, ποιός σκέφτεται όποια καταστροφή.   Και να στην πυρωμένη γη οι φλόγες λαμπαδιάζουν , βίλες πολλές που καίγονται αντλίες νερό αδειάζουν, δέντρα του δάσους γίνονται μαύρα αποκαΐδια σαν και στο Μάτι κάποτε πάλι από τα ίδια.   Φ λόγες τρελά θεριά, λαμπάδες μες στο βράδυ κι η νύχτα γίνεται φωτιά που καίει κάθε χάδι, σπίτια και δέντρα πέφτουνε σαν μάρτυρες σφαγμένοι, ραγίζει ο βράχος πάνω του χίλιοι καημοί δεμένοι.   Κόκκινος ήλιος στην αυγή, μα φως δεν έχει φέρει και το χωριό μες στη βουή μόνο το   κλάμα ξέρει, π ι κρ ά μυρίζει η ατμόσφαιρα, καμένη ιστορία, στις γειτονιές νάναι γνωστή του πόνου αυτή η πορεία.   Στη στάχτη ψάχνει ο παππούς κάδρο μισοσπασμένο, μάνα κρατάει το παιδί και σφιχταγγαλιασμένο ...

Τι είμαστε, Τι κάνουμε   Από την ποιητική μου συλλογή « ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ »     Εις την μεγάλη της ζωής σκηνή σκιαγραφημένοι εμείς περαστικοί με δάκρυα κάπου κρυμμένα γέλια και κλάματα χαμένα σαν να ‘ναι αστείο, βολοδέρνουμε στο χρόνο γεγονότα γδέρνουμε και περπατάμε σαν να ξέρουμε μα μεταξύ μας δεν διαφέρουμε που στων ονείρων τα οράματα εξαίσια φυλάμε πράματα που αν γίνουν στάχτη και καπνός έφταιξε 'κείνος ο κακός οι εποχές γοργά αλλάζουν δωμάτια σκοτεινά που μπάζουν τόποι πιεστικής ρουτίνας που μπαινοβγαίνει ο μήνας σπασμένα λόγια στο τραγούδι μας και μαραμένο το λουλούδι μας να μην αλλάζει η απάντηση στην οποιαδήποτε συνάντηση « Τι είμαστε; » - ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ! σε μια ζωή μεγάλη ή μικρή « Τι κάνουμε; » -Μα ΒΟΛΟΔ Ε ΡΝΟΥΜΕ! Το « ριζικό » μας σέρνουμε κι αν δεν πούμε στο Τώρα Δημιουργίας είναι η Ώρα κάναμε Μέλλον Παρελθόν χάνοντας τ' όμορφο Παρόν.     2025©G.Tzivras