Listen to my poem

Europa: Ein Kontinent - ein Bund   Mein Gedicht vertont durch eigene Prompts zu AI (Suno) kann hier gehört werden: https://distrokid.com/hyperfollow/gerasimostzivras/europa-ein-kontinent--ein-bund/   Vom Nordkap bis zum Mittelmeer Einigsein fällt uns manchmal schwer, die Alpen jedoch ragen weiß und hoch, wir jubeln jedes Joch doch noch.   Unsere Geschichte war von Blut geprägt, wo Hass die Herzen oft erregt, doch heute herrscht die Einigkeit, ist wohl vorbei jene dunkle Zeit.   Die Wirtschaft blüht im Binnenmarkt, weil man mit Euro Kräfte spart, von Brüssel bis nach Bukarest, steht unser Bündnis heute fest.   Die Sprachen klingen bunt und wild, ein großes, schönes Zukunftsbild, ob Kunst, ob Recht, ob freier Geist, wer durch Europa heute reist,   sieht er die Vielfalt als Gewinn, darin liegt unser wahrer Sinn, die Sterne auf dem blauen Tuch stehen für Glück in unserem Geschichtsbuch.   Europa hin, Europa her wir Europäer, wissen wohl woher der treibende...

Τότε στο Τσέρνομπιλ   Από την ποιητική μου συλλογή «Τα κάποτε Επίκαιρα» … πριν 40 χρόνια, που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--14    Στ' Απρίλη τη γλυκιά βραδιά που όλα ησυχάζαν, 'κεί στη μονάδα τέσσερα μια δοκιμή ετοιμάζαν, ο αντιδραστήρας RBMK, των Σοβιέτ καμάρι, έκρυβε μυστικά επικίνδυνα στο μαύρο του συρτάρι.   Τοπτούνοφ ο νέος χειριστής 'κεί δίπλα καθισμένος απ' τον Ντιάτλοφ τον σκληρό ήτανε πιεσμένος. «-Ρίξε αμέσως την ισχύ!» η διαταγή του αντηχεί μα η πτώση ήταν απότομη, γρήγορη, ξαφνική.   Εις τα διακόσια μεγαβάτ η ισχύς σταθεροποιήθηκε όταν μοιραία η δοκιμή τότε εσυμφωνήθηκε, όλα καλά φανήκανε, η ώρα είχε 'ρθεί που το κουμπί της μηχανής θα έπρεπε να πατηθεί.   Μα η άκρη από γραφίτη τους που οι ράβδοι για έλεγχο είχαν αντί να σβήσει τη φωτιά έτσι καθώς εξείχαν την φούντωσαν σε έκρηξη που αντί για φρένο γκάζι είχε πατήσει ο ελεγκτής μες στο θολό του χάζι.   Δύο εκρήξεις φοβερές εσκίσανε τον ουρανό σκορπώντας όλεθρο πα...

  Η   Γ ενοκτονία των Α ρμενίων (24η του Απρίλη)   Από την ποιητική μου συλλογή "Ελλάδα μου, στο Τότε, στο Μετά, στο Τώρα" Εκδόσεις Κούρος/ Αθήνα 2025, που μελοποίησα με διαταγές μου (prompts) στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI: Suno) ακούγεται εδώ:  https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--12  Σαν τέτοια μέρα ήτανε, που σφάχτηκσν στην Πόλη χιλιάδες οι Αρμένιοι, εκεί δεν ηταν όλοι, Νεότουρκοι φονιάδες τους στην οικουμένη όλη ερίχτηκαν επάνω τους σα φοβερή πανώλη.   Δεν ηταν πρώτη η φορά, εδώ και χρόνια είχανε με τα σπαθιά αρχίσει, βαθειά τους τα εμπήγανε κάθε Αρμένης και Ρωμιός να αλλαξοπιστήσει, όπου αυτόν εβρίσκανε , είχανε συναντήσει.   Μα τούτη όμως τη φορά μιλιούνια οι σφαγμένοι δεν είχαν δάκρυα άλλα πια, σταγόνα να μη μένει τέλος του το ξεκοίλιασμα φα ι ν ό ταν πως δεν είχε και ποιός εκαταλάβαινε, βοήθεια παρείχε ;   Πέρασαν χρόνια και καιροί κι ακόμα οι Τούρκοι θέλουν να σφάζουν ό πως σφάζανε χιλιάδες Αρμενίους, που αυτοί τους ύμνους τους ...

  Στο Πάρκο του Ασυρμάτου   Από την ποιητική μου συλλογή «Τα κάποτε Επίκαιρα», που μελοποίησα με διαταγές μου (prompts) στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI-Suno) και που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--11   Στο σπίτι που μαζί αγώνα μπάσκετ στο "γυαλί" κοιτούσαν, για το παιχνίδι, τη ζωή κα γι' άλλα   συζητούσαν, στου γιού το γέλιο ο μπαμπάς είχε κρυφό καμάρι, κανείς δεν είδε το Κακό που ερχόταν σαϊτάρι.   Φιλί του δίνει σταυρωτό και στη δουλειά του πάει, τον νόμο και την τάξη μας πιστά να υπηρετάει, μα η νύχτα η αχάριστη μες στο βαθύ σκοτάδι του ετοίμαζε στο πάρκο εκεί αβάσταχτο σημάδι.   Χτυπάει το τηλέφωνο, « - Έγκλημα» λένε «έχει!» ο αξιωματικός ευθύς στο πάρκο Ασυρμάτου τρέχει, να δει ποιός ο νεκρός εκεί, πώς κόπηκε ζωής του νήμα, να ψάξει τον στυγνό φονιά που έκανε το κρίμα.   Το πλήθος πλησιάζει εκεί..., το βλέμμα του θολώνει, ανατριχίλα αβάσταχτη το σώμα του παγώνει, δεν είναι ξένος ο νεκρός που κείτεται στο χώμα, το χθεσινό χ...

  Mother Earth On Earth` s Day, today 22. April 2026, my poem set in music by my own prompts to AI (Suno), being heard on my Bandcamp-Page:  https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/mother-earth     The Earth, our tender Mother, breathes life in silent grace, her bosom holds the ages, a sacred, hallowed space, this mother Earth keeps watch with care forever true embracing every dream with life’s renewal hue.   Beneath the veil of stars her whispers weave the night, a song of ancient wonder is bathed in silver light, beneath her lids the stars in secret dances gleam, her song of nature fills the heart with a beautiful dream.   The Earth, a cosmic cradle, whispers life through verdant veins, her womb of ancient loam where emerald dream sustains, the Earth, igneous sanctum, where flames of spirit ignite, her core a forge of heaven's will transmuting dark to light.   And when the storms arise with rage that shakes the ground, her heart endures, new joy ...

  O Διαγωνισμός.gr για τη Γέφυρα   Ένα κλασικό ανέκδοτο για την ελληνική πραγματικότητα, αποτυπωμένο σε στίχους, που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/o-gr\   Τρεις εργολάβοι κάτσανε σ' ένα τραπέζι γύρω, για γέφυρα κάμαν προσφορές να φτιάξουν δίχως κλήρο και πρώτα ήρθε ο Γερμανός με πρόγραμμα και τάξη, πέντε εκατομμύρια ζητά, το έργο για να φτιάξει.   «-Δυ o θέλω για τα υλικά, δύο ακόμη για τα εργατικά και ένα για το κέρδος μου, να πάνε όλα καλά». Ήρθε μετά ο Αμερικανός με ύφος και μια βία ζήτησε δέκα ακριβώς σε πλήρη παρρησία.   «-Τέσσερα πάνε στα υλικά, τέσσερα στους εργάτες και δυο θα 'ναι το κέρδος μου πούχω καλούς πελάτες» . Ο Έλληνας ο πονηρός μ' ένα χαμόγελο στα χείλη είκοσι πέντε ζήτησε, νάμεναν όλοι φίλοι!   Ο υπεύθυνος ταράχτηκε: «-Μα πώς το λες έτσι αυτό; Γιατί ζητάς τόσα πολλά, τέτοιο ποσό είν' τρομερό!» Τότε ο δικός μας έσκυψε, στο αυτί του ψιθυρίζει και τη χρυσή «πίτα» αυτή στα δύο τη χωρίζει.   «-Δέκα για σένα φ...

Z um Preis des Wunsches   Η συνέχεια στο αγγλικό ποίημά μου " The cat’s Paw"  (   https://youtu.be/8bnA-aqAT2A?is=c-u2T3ksn5QX-bU2   )  στα γερμανικά. Set in video music by G.Tzivras` prompts to AI (Suno); kann been seen on my YTube-Kanal:  https://youtu.be/J_fGg3QCY5g Eine Gedichtversion der Moral, die die Parallelen zwischen der Katzenpfote   und riskanten Investments aufzeigt, auf Deutsch     Die Katzenpfote, alt und morsch, weiterhin erzählt von Wünschen, wie uns das Schicksal grausam quält sie lehrt uns, dass ein jedes Glück, das so scheint, leicht gewonnen, dunkle Rechnung häufig meint.   Ein schneller Reichtum, ohne Müh und Plag, verschleiert oft den nahen Unglückstag, Vater wünscht sich Gold, der Sohn bezahlt den Preis, ein Leben endend in der Fabrik so grausam heiß.   So mancher Lockruf, scheinbar ohne List verspricht Gewinn, wo doch Betrug nur ist, wie ein Versprechen lockt mit Zinsen wunderbar, die Wahrheit oft verborgen,...