«Οι συμφορὲς»

Διαβάζοντας τον Αργύρη Χιόνη

«Οἱ συμφορὲς»

 

Από την ποιητική μου συλλογή «ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ»

 
 
«Περάστε και καθίστε!», είπε στὶς συμφορὲς που χτύπησαν
την πόρτα του κι απρόσμενα παράξενα αντήχησαν.
«Θα τις κεράσω κάτι», σκέφτηκε, «ένα κομμάτι απ’ την ψυχή μου,
δεν θα καθίσουνε πολύ μες στη μικρή ζωή μου».
 
Φρούδες ελπίδες... εκάθισαν εκεί και που να το κουνήσουν…
η πρόθεσή τους φάνηκε, τοίχους θέλαν να χτίσουν
κι όσο επέρναγε ο καιρός χαθήκανε οι ευγένειες
έφτασαν και στις απειλές μετά από τις αγένειες.
 
Κανένα αποτέλεσμα· ακλόνητες στις θέσεις τους
και δεν φιλισοφούσανε με τη ζωή τις σχέσεις τους
ήτανε πια σαφὲς δεν ήρθαν για να φύγουν
με κάποια αυθάδεια λέγανε γρήγορα πως δεν λήγουν.
 
Κουράστηκε καὶ κάθισε απλά απέναντί τους
και με την ίδια απάθεια δεν μίλαγε σε τρίτους
έτσι όπως τον κοίταζαν αυτές τις κοίταζε κι αυτός
αδιάφορο αν ο τρόπος του ήτανε λάθος ή σωστός.
 
 

2024©G.Tzivras