Στο Φως της Πανσέληνου

 

Στο Φως της Πανσέληνου
 
 
Φεγγάρι μου ολόγιομο στο μεσουράνημά σου
τώρα που έτσι μας κοιτάς, αν το μπορείς μην κλάψεις, 
χρυσά τα δώρα σου πολλά στο γλυκοάγγιγμά σου
κι αν δεις ψυχή αδύναμη, τα δώρα σου μην πάψεις,
 
αν το μπορέσεις να μη ‘δεί κάποιο κρυφό σου δάκρυ, 
βοήθα την σε μια πικρή που βρέθηκε της άκρη,
πονάει που δεν μπόρεσε να βρει μιαν αγκαλιά, 
που ορθάνοιχτη όμως τώρα διώχνει τη μοναξιά.
 
Εξήγησε φεγγάρι μου σε κείνον που ραγίζει
η χρυσαφένια σου ματιά χρόνο πολύ χαρίζει  
στην αγκαλιά που σφράγισε, τι χάνει αν δεν ανοίξει
κι άφησε τέλος μια χαρά κάπως να τον αγγίξει.
                                                                                                                               
Κι αν στο αντίο τους μετά κάποιο αγκάθι τους τσιμπά,
πες τους για να το ξέρουν, πως ο καθένας εκτιμά 
εκ των υστέρων το αγαθό που τούφερε η μοίρα 
κι ύστερα ψάχνει τη χαρά μπρος σε κλεισμένη θύρα.  
  
 
 

--------------Μελοποίηση από τον Κύπρου Χαραλάμους: https://youtu.be/W52Lh4xX46g

 

Στο φως της Πανσέληνου

(Ελληνικό έντεχνο)

 

---------Verse 1 (Κουπλέ Α’)

Φεγγάρι μου ολόγιομο στο μεσουράνημά σου

τώρα που έτσι μας κοιτάς, αν το μπορείς μην κλάψεις

χρυσά τα δώρα σου πολλά στο γλυκοάγγιγμά σου

κι αν δεις ψυχή αδύναμη, τα δώρα σου μην πάψεις.

 

----------Verse 2 (Κουπλέ Β’)

Αν το μπορέσεις μη φανεί κάποιο κρυφό σου δάκρυ,

βοήθα την σε μια πικρή που βρέθηκε ‘κεί άκρη,

πονάει που δεν μπόρεσε κάποτε βρει μια αγκαλιά

που ορθάνοιχτη όμως τώρα διώχνει τη μοναξιά.

 

----------Chorus (Ρεφρέν)

Μέσα στο φως του φεγγαριού τα λόγια δεν αντέχουν

και όσα δεν ειπώθηκαν κλειστά στις καρδιές που έχουν,

φεγγάρι πες τους το καλά, στη θύμηση μην πονάνε

αγάπη που απρόσεχτα είπαν την προσπερνάνε.

 

----------Verse 3 (Κουπλέ Γ’)

Εξήγησε φεγγάρι μου σε κείνον που ραγίζει

η χρυσαφένια σου ματιά χρόνο πολύ χαρίζει

την αγκαλιά που σφράγισε, τι χάνει αν δεν ανοίξει

κι άφησε τότε μια χαρά κάπως να τον αγγίξει.

 

----------Bridge (Γέφυρα – πιο εσωτερικά)

Κι αν στο πικρό αντίο του αγκάθι τον τσιμπήσει

στα ύστερα το Αγαθό που η μοίρα έχει αφήσει,

πες του πως το Καλό συχνά αργεί στο φως να βγει,

μην ψάχνει τη χαρά του σε μια πόρτα κλειστή.

 

---------Chorus (Τελικό)

Κι εκεί στο φως του Φεγγαριού που όλα γυμνά μιλούνε,

καρδιές που έμειναν κλειστές ακόμα αιμορραγούνε,

χρόνο δώσε τους χρυσοφεγγαριά πριν σβήσει το σημάδι

πούδωσε η αγάπη στο φιλί, τόσωσε στο βαθύ σκοτάδι.

2025©G.Tzivras