Όνειρο στο Ιόνιο

 

Όνειρο στο Ιόνιο

 

Με τα εγκάρδια ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ μου στην ΕΠΟΚ και ιδιαίτερα στο ακούραστο Προεδρείο (κους Ζαχαριάδη και Ιωάννου) για την τιμή της βράβευσής μου μελοποιημένου ποιήματος "Όνειρο στο Ιόνιο",που σήμερα, μέρα της Ποίησης, με χαρά αναρτώ και που ακούγεται στο ΥΤ-ΚΑΝΆΛΙ μου εδώ:

https://youtu.be/9qDDXzJEJHM

Μια φορά μάτια μου κι ένα καιρό

βρέθηκα μέσα σ' ένα τρελό χορό

δίπλα μου χόρευες κι εσύ μαζί 

μια οπτασία αιθέρια, μοναχική.

 

Ίχνη διάσπαρτα μίας νυχτιάς

γίνονται πέταλα ζεστής καρδιάς

και ο Μορφέας κουρασμένος γυρνά

μετρά τις ώρες του που ξαγρυπνά.

 

Κι έτσι που ξέρει να μοιραζει αγκαλιές

θα του ζητήσω τις λευκές πασχαλιές

πούχες στον κόρφο σου τότε που αυτός

σε πήρε σ' όνειρο όπου ο ουρανός

 

σπίτι μας έγινε μια μπλε αγκαλιά

πούκοβε κλάδους από μία ελιά

και τριαντάφυλλα μυρωδικά

που να ανθίζουν μόνο μες στην καρδιά.

 

Μαζεύει όνειρα πούναι πολλά

για κάποιους λίγα είναι γι άλλους γλυκά

και μία αίσθηση που δεν μπορεί

του Ξύπνιου να χαρίσει άλλη πνοή.

 

Βλέπω αυγούλα απ' την Κεφαλωνιά

το Τσάντε τ' όμορφο σα μια φωτιά

και μες στο γλυκό φως της ροδαυγής

έλα κορίτσι μου στάλες να πιείς

 

σε μια κρυστάλλινη κρυοπηγή

που το νεράκι της θα δίνει ζωή

κι εγώ κορίτσι μου που σ'αγαπώ

έχω τη θέληση σου σαν φυλαχτό

 

μες στο ταξίδι μας στη λησμονιά

δίχως τα βάσανα και τα πολλά

νερά μιάς θάλασσας σε χρώμα αυγής

κεφαλωνίτικης, ζακυνθιανής.