Γάμος δίχως δάκρυα- Κηδεία δίχως γέλια

 

Γάμος δίχως δάκρυα- Κηδεία δίχως γέλια

Από την ποιητική μου συλλογή "Στη Ζωή μας", μελοποιημένο με διαταγές μου (prompts) στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI: Suno) και που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--19

Παράξενο πράγμα η ζωή και η ροή της μοίρας

που ανακατεύει τα χαρτιά μιας λύπης κακομοίρας,

σαν το νερό κυλά ο καιρός, σαν το τιμόνι στρίβει

και η ζωή παράξενα χαρές και λύπες κρύβει.

Ποιό γάμο δίχως κλάματα, κηδεία δίχως γέλια

ανθρώπων βρίσκουν οι στιγμές στης φύσης τα θεμέλια,

μάνα στο γάμο που κεντά την προσδοκία στην ώρα,

φόβο έχει για το άγνωστο πούχει η νέα χώρα.

Στιγμές υπάρχουν που η χαρά έρχεται και λυγίζει,

ένα ποτήρι της παντρειάς με δάκρυα γεμίζει,

κλαίει η μάνα στο χορό, κλαίει κι η νύφη ακόμα,

στην ευτυχία της στιγμή στο νυφικό της δώμα.

Είναι το δάκρυ ξέσπασμα για αγάπη που νομίζουν

σε μια χαρά που έφτασε και ξένα σπίτια ορίζουν,

είναι στιγμή ανάκατη με φόβο και με ελπίδα,

στάζει μέσα στα μάτια τους της τελετής αχτίδα.

Και παραπέρα ο χαμός, ώρα κάποιας κηδείας

που κλείνει ο κύκλος μιας επίγειας πορείας,

εκεί που όλοι στέκονται με μάτια βουρκωμένα

λόγια στη θύμηση έρχονται παλιά γλυκοειπωμένα.

Μία κουβέντα ακούγεται, πρόσωπο γελαστό

μάτια που το κοιτάζουνε, το θέλουν ζωντανό,

φευγάτο γέλιο ακούγεται, γλυκύτατη κουβέντα

να σπάει έται τον καημό, τη θλιβερή ατζέντα...

Το γέλιο που ακούστηκε τότε σε μια κηδεία

ήρθε στη θύμηση στιγμής που είχε ευτυχία,

κλάμα στο γάμο κάποτε, πικρόχολο αστείο

γιατί η ζωή μας, φίλοι μου, είναι τρελό σχολείο.

2026©G.Tzivras