Το Χελιδόνι

 

Το Χελιδόνι

 Το μελοποιημένο μου ποίημα (G.Tzivras`prompts & tags to AI: Suno) κατά το ομώνυμο (El Golondrina) θεατρικό έργο (*) του Καταλανού συγγραφέα Γκιλιέμ Κλούα (Guillem Clua). Από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ", που ακούγεται εδώ: https://gerasimostzivras.bandcamp.com/track/--22

 

 

Βραδιά γιορτής στου Ορλάντο club, σε μια γωνιά του κόσμου,

το χελιδόνι εχάθηκε, τ’ αδέλφι μου  ο γιος μου,

μια σφαίρα έκοψε στα δυο στο πέταγμα το αστέρι

κι ένα χειμώνα αβάσταχτο μας έφερε το ταίρι.

 

'Κεί που η σιωπή κατάκατσε, 'κεί που το δάκρυ καίει,

μια μάνα ψάχνει αφορμή, μια μάνα που όλο κλαίει,

να βρει μιαν άκρη, μια φωνή, το νήμα να τραβήξει,

τον πόνο που ’χει στην καρδιά στον κόσμο να μην δείξει.

 

Ένας καθρέφτης του παιδιού, ένας νεαρός που φτάνει

με το τραγούδι να ζητά ψυχή τους να ζεστάνει,

να μάθει πώς να τραγουδά, τον πόνο να μερώσει

και στης μητέρας την καρδιά χαρά αλήθειας δώσει.

 

Καθίζουνε αντικριστά, το μίσος μην τους λιώσει,

η αγάπη πούχουν στην καρδιά να τους συμφιλιώσει,

να διώξει κάθε εγωισμό, τον φόβο, το σκοτάδι,

να γίνει γέφυρα χρυσή στου χωρισμού το βράδυ.

 

Τέλος δεν είναι ο θάνατος, η όποια καταιγίδα,

όσο υπάρχει μια φωνή, μια ζωντανή ελπίδα,

όσο το χελιδόνι μας ψηλά πετά στον ουρανό του

θα κελαηδάει παντοτινά το δίκιο το δικό του.

 

Κι οι δυο τους πια, με μια φωνή, το πένθος που μετρούνε,

μες στη ματιά τους το ξεχνούν, τον κόσμο συγχωρούνε,

γιατί το νόμο ξέρουνε πως η αγάπη θα νικήσει,

κι ας ήρθε ο θάνατος νωρίς, το φως να τους στερήσει.

 

2026©G.Tzivras

--------------------------------------------------------------------------

 

 (*) «Το Χελιδόνι» (*El Golondrina*)
H αφορμή για τη συγγραφή του ήταν η τρομοκρατική επίθεση του 2016 στο gay club *Pulse* του Ορλάντο. Ωστόσο, το έργο δεν μένει στο γεγονός αυτό καθαυτό· επικεντρώνεται στις ανθρώπινες σχέσεις, στο πένθος, στην αποδοχή και στη γεφύρωση των χασμάτων.

Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τη συνάντηση της Αμέλια (μιας αυστηρής καθηγήτριας φωνητικής) και του Ραμόν (ενός νεαρού άνδρα που θέλει να κάνει μάθημα μαζί της για να τραγουδήσει σε μια εκδήλωση μνήμης).

Καθώς η ιστορία εξελίσσεται και ξετυλίγεται το κουβάρι των αποκαλύψεων, ανακαλύπτουν ότι τους συνδέει κάτι πολύ πιο βαθύ και επώδυνο.

Η συγκεκριμένη παραγωγή, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Αναστασάκη με τη Μαρία Τσιμά και τον Κυριάκο Μαρκάτο, έχει λάβει εξαιρετικές κριτικές για τις ερμηνείες τους και τη λεπτή διαχείριση ενός τόσο φορτισμένου θέματος.