Listen to my poem

  « Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία »   Ποιητικός αντίλαλος στο ομώνυμο ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη. Από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ"       Και με τα πιο απλά μου πράγματα που έχω στη ζωή είμαι θα πω ευτυχισμένος κι αυτά μου αρκούν πολύ μα και με τα μικρότερα της καθημερινότητας τα βλέπω σαν τα ωραία όλης της ανθρωπότητας.   Που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές μου είναι πολύ και φτάνει και που τα χρόνια τα Χριστούγεννα συνήθεια έχουν κάνει να τα φυλάν στο τέλος τους στα χιόνια του χειμώνα και τα μικρά να γίνονται μεγάλα του αιώνα.   Που ευτυχισμένος έμαθα να βρίσκω πετροράδικα κρυμμένα στις κρυψώνες τους μην τα μαζεύω άδικα λιτή τροφή στην πείνα μου μάνα μου το ουράνιο ευπρόσδεκτο, μυρωδικό κι έδεσμα όχι σπάνιο.   Μου φτάνει έτσι που τέσσερις άνθρωποι με αγαπάνε είναι πολύ κι όταν μιλούν λέω μου τραγουδάνε, μου φτάνει που εγώ τέσσερις άνθρωπους ν' αγαπάω ξοδεύω τις ανάσες μου γι’ αυτούς που τραγουδάω.   Που δεν ...

                                                                                                                                  AI-epainted by the poet   Χίλιες και μία νύχτες ...μεταπολεμικώς                      Στη νύχτα 19. προς 20.11.24   Το ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ σήμερα θύμηση από εκείνες τις χίλιες και μία νύχτες. Από την ποιητική μου συλλογή « ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ »     Στο παραμύθι του Ισφαχάν άραγε άκουσες εάν ο ήρωας του παραμυθιού καιρού του τότε αλλοτινού μετά απ' το ωραίο τέλος του κράτησε κάποιο βέλος του για δράκους που θα φτάνανε και θα τονε προφτάνανε ...

                                                                         epainted by the poet ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ   Από την διπλοβραβευμένη και διπλοεκδοθείσα μου ποιητική συλλογή «33 Σονέτα για τώρα και μετά» μελοποιημένο υπό την αιγίδα του ΣΠΕΚ από τον εξαίρετο μουσικοσυνθέτη Σωκράτη Παπαιωάννου και μελωδικά ερμηνευμένη από τον γνωστό Γιώργο Φανάρα,  που  το ακούμε στο ΥΤ-Κανάλι μου εδώ: https://youtu.be/YurwGA2GDRM     Πολλοί θα πουν την έχουνε και άλλοι πως την χάσαν και πόσοι μέσα στη ζωή γι'αυτην πολύ διψάσαν, Υπομονή την είπανε κι όσοι την έχουν λένε πως έτσι τάφερε η ζωή, δεν πέφτουνε, δεν κλαίνε.   Έχουν αντανακλαστικά που εις την αγριάδα κρατούν ψηλά και φανερά Υπομονής λαμπάδα που η κακοσύνη δεν μπορεί κι ας είναι ανταριασμένη να σβήσει να επιβληθεί, μένει ξεθωριασ...

  6174: Η Σταθερά του Kaprekar     Το 6174 είναι ένας ιδιαίτερος, περίεργος αριθμός που απ' την πρώτη τη ματιά στέκεται λίαν σιωπηλός... Ο Δόκτωρ Kaprekar, σπουδαίος μαθηματικός Ινδός το 1949 έδειξε ευφυέστατα τον γρίφο τούτο  μαθηματικώς:   Τα τέσσερα ανόμοια ψηφία του όποιου αριθμού ξεχωριστά τα βάζουμε σε φθίνουσα σειρά και ύστερα σε αύξουσα ξανά κάνοντας την αφαίρεση στο δε αποτέλεσμα και το αυτό μάξιμουμ στις εφτά φορές θα βρούμε αυτόν τον ίδιο αριθμό.   ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ στο πχ.1789:   9871 - 1789 = 8082 8820 - 0288 = 8532 8532 - 2358 = 6174   Για άλλη μια φορά να βλέπουμε τη δύναμη των αριθμών που κι άλλα έχουν να μας πουν στο αιώνιο πέρασμα καιρών.     2024©G.Tzivras  

ΚΑΤΑΔΙΩΓΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ   Από την ποιητική μου συλλογή « ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ »     Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος είχε ήδη τελειώσει κι ο Χίτλερ μες στην Κόλαση μόλις και είχε λιώσει, η Ευρώπη ακόμη έξυνε βαθειές επώδυνες πληγές και ποιές οι συνειδήσεις που είχαν ενοχές;   Όλοι ψάχναν το δρόμο τους, τα γκρεμισμένα χτίζαν μόνο η Ελλάδα έφτιαχνε θεμέλια που τρίζαν στη δίνη νέου πόλεμου εμφύλιου καταστροφικού αλληλισκοτωμός κι ο αδελφός να βγάζει μάτι αδελφού.   Στον κυκεώνα του Ε μφύλιου πολλές οι οικογένειες που άγρια εκδιώχθηκαν, ξυλοδαρμοί κι αγένειες στην Αλβανία φτάσανε που όμως δεν τους θέλανε του Χότζα η κοινωνία τους έδιωχνε..., δεν τρέλανε.   Σε Δύση και Ανατολή ύστερα από ένα χρόνο βρήκανε κάποιο σπιτικό, με κούραση και πόνο που έξη χρόνια αργότερα θάπρεπε να εγκαταλείψουν στην γλυκιά μάνα Ελλάδα μας δεν θέλανε να λείψουν.   « Εστήσαμε νοικοκυριά, νέα ζωή αρχίσαμε και την Ελλάδα μας λαμπρή όλοι μαζί εχτίσαμε. Και αν θες να μάθεις κι άλλα ενδιαφέροντ...

Συζυγοσκοτωμένη   Από την ποιητική μου συλλογή « ΧΩΡΙΣ ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΞΊΑ »     Στην ύπαρξη περαστική ορίστηκε να ζήσει και μέσα από ένα προξενιό έγινε και μητέρα , στις ανηφόρες της ζωής μονάχα ένα ζητούσε αυτόν που είπαν άντρα της να τον καλοκαρδίζει.   Τα λόγια που έβρισκε φτωχά, απόηχοι της λύπης της μέρα δεν ακουγόντουσαν, γίνονταν νύχτες κλάμα κι αν αρρωστούσε σώπαινε, συνήθιζε στον πόνο το σώμα της είχε αρνηθεί, εζούσε για τους άλλους.   Κι αν την αγάπη έδινε, ποτέ δεν την επήρε σε κάποιες δύσκολες στιγμές έσκυψε το κεφάλι χαστούκια κατά πρόσωπο, το αναφιλητό της δεν είδαν, δεν ακούσανε,την έβλεπαν ολόρθια.   Κακιές στιγμές, ξυλοδαρμούς ήθελε να ξεχνάει θύμα που θύτη συγχωρνά, να λέει τον αγαπάει, έφτασε όμως η στιγμή που ο φόβος στην καρδιά της δυνάμεις της εστέρησε, ψέλισσε πως θα φύγει.   Τρίτη φορά δεν πρόλαβε να ξεστομίσει χωρισμό στη λάμψη κόψης μαχαιριού έχασε τις διαστάσεις , οι ζωντανοί που είδανε στη φρίκη τους χαμένοι τα (μοιρο)λόγια ψάχν...

ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ ΑΓΑΠΗ                                         -Γερμανιστί- UNERFÜLLTE  LIEBE Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΑ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ"     Ein starker, blühender Schmerz, nach dem sich sehnt mein Herz doch es leider vergebens denkt, es sei ihm Besonderes geschenkt.   Meine Gedanken immer kreisen versuchend zu beweisen, dass du bei mir geblieben bist, obwohl du mich sehr wohl vergisst.   Ich träume, würde ich mich kümmern immer nur um dich, du bist jedoch ein entferntes Ich, sehr weit weg für mich.   Mein Herz schlägt schneller jedesmal dass ich dich sehe, du lässt mich sodann im Keller, als ich bei dir vorbei gehe.   Mein unerfüllter Wunsch Ist ins Herz direkt ein Punsch als längst verstanden habe, ich bin dir ein fremder Knabe.   Entfernte, unerfüllte...