Listen to my poem

Εριννύες     Στης νύχτας το υγρό φιλί των Εριννύων ξυπνούν θρήνοι, άδικοι τρέμουνε βουβοί, η ενοχή τους ντύνει, σ το θρόισμα κάποιων σκιών των Εριννύων κρύβονται ανάσες, φονιάδες τρέμουνε στο φως μην είν' γι' αυτούς οι κάσες .   Πουλιά σωπαίνουνε μπροστά στη φρίκη που Αυτές σκορπούνε κι όσοι έχουν άδικο  βαρύ  των Εριννύων τις κραυγές ακούνε , μ προστά η Αλητώ κοιτά, το βλέμμα της φωτιά θυμίζει κι η τύψη γίνεται σεισμός που τις καρδιές θερίζει.   Η Τισιφόνη την ακολουθεί με αίματα στα χέρια φέρνει στο φως τις συμφορές , του τρόμου είναι ιέρεια , μ α η πιο σκληρή ’ναι η Μέγαιρα που κλάμα από άχνα βγάζει κι αντάρα φέρνει στις ψυχές να λιώνουν πριν χαράζει .   Τρεις μοίρες μαύρες του Κ ακού, τρεις δάδες τιμωρίας που σπέρνουν τρόμο στις καρδιές και πίκρα αγωνίας , μ αύρες φτερούγες σε σκιές γεμάτες είναι μένος φωνάζουνε στον Ά δικο: « Στο χρόνο είσαι χαμένος! »   Μα μπρος στο Δ ίκιο σταματούν εκεί δεν κάνουν βήμα, γιατί αθώους προσπερνούν και παραβλέ...

  Ο Ταρτούφος   Κατά το ομώνυμο έργο του Μολιέρου.  Από την ποιητική μου συλλογή « ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ »       Με χίλια δυο χαμόγελα πλέκει ο Ταρτούφος ψέματα κι ολόγυρά του έλκει πολλών αθώων βλέμματα, για πίστη τάχατες μιλά, για ήθος και αγνότητα, μα μέσα του άγρια κρύβει μια σκοτεινή οντότητα.   Στο σπίτι του Οργκόν γλιστρά σαν φίδι στην αυλή του, το τάχα αθώο πρόσωπο δεν δείχνει την ψυχή του, για σωτηρία μιλά που τάζει, μα θέλει μόνο εξουσία και με πολλά γλυκόλογα ζητάει κυριαρχία.   Τους πείθει ότι ο κόσμος του είναι μονάχα εκείνος, όπου τ' αγκάθια χάθηκαν και η ψυχή του κρίνος, μα ψέμα η Αλήθεια δεν μπορεί, σηκώνει το κεφάλι κι ό,τι ήταν σκόνη πονηρή εξανεμίζεται και πάλι.   Η μάσκα τοτε πέφτει αργά στο φως της νέας μέρας, δείχνει μια απαίσια μορφή δουλοπρεπούς ετέρας, φωνάζει, κλαίει ο Οργκόν που αργά κατάλαβε το ψέμα, ο « άγιος » που κάποτε είχε πει στα χέρια του είχε αίμα.   Τη λύση δίνει ο Βασιλιάς που τον...

  Die Lüge   🎭 Die Lüge ( Verton ter Text) https://youtu.be/Tv6Moa8Xlq4          [Intro] Die Lüge... ist in uns... und überall.         [Strophe 1] Die Lüge sitzt in jedem Spiegel, im Händedruck, im stillen Blick. sie trägt ein Kleid aus alten Siegeln, sie lächelt weich... und falsch... zurück.          [Strophe 2] Sie wohnt in Worten, die wir segnen, in Glauben, Ruhm und Vaterland, sie lässt sich krönen, lässt sich pflegen mit Dornenkrone in der Hand.           [Refrain] Die Lüge ist in uns und überall, sie atmet leise, bewegt wie ein Aal, sie ist der Freund, der uns verriet und uns immer am Leben hielt.           [Strophe 3] Sie schreibt Gesetze, malt Symbole und nennt den Zweifel Gottes Plan, sie schäumt brillant wie Apfelschorle und fängt den Menschen, neu, von vorn an.     ...

Ο ευτυχισμένος Πρίγκηπας Κατά το ομώνυμο ποίημα του ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝ, από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ", μελοποιημένο ΑΙ / Suno, Gamma, Clideo. που ακούτε στο ΥΤ-ΚΑΝΆΛΙ μου εδώ: https://youtu.be/yAq5-ItasRs?si=I1AQW83W7i4_qAI3  Στην πόλη πάνω ορθώθηκε του Πρίγκιπα το σώμα, με χρυσό φύλλο ντύθηκε, της πέτρας κάθε χρώμα, δεν γνώρισε στα χρόνια του τη θλίψη, τη μιζέρια, χορούς μονάχα και γιορτές, χαρά, ευωχία αιθέρια. Μα τώρα βλέπει απ’ τη σιωπή τα βάσανα του κόσμου: "-Δάκρυ στο γαλανό ουρανό στάζεις, κρύβεις το φως μου." Μια χελιδόνα στάθηκε στο πόδι του κοντά του κι εκείνος της μιλά γλυκά απ’ τ’ άψυχο άγαλμά του: "Πάρε μου της καρδιάς ρουμπίνι  και πήγαιν’ το σ’ εκείνη που ράβει, κλαίει το παιδί, στον πόνο της το κλίνει, πάρε κι από τα μάτια μου τα γαλανά ζαφείρια, στο πεινασμένο δώσε εκεί παιδί κάτω απ' τα γεφύρια!" Η χελιδόνα υπάκουσε με δάκρυ κι ευσπλαχνία, εκεί στον παγωμένο άνεμο με πίστη μένει και θυσία, όμως στον παγε...

  Στους Δυνατούς   Μελωποίηση στον Η/Υ (Suno, Gamma, Rimini, Clideo).  Από την ποιητική μου συλλογή "ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ"  και που ακούγεται στο ΥΤ-Κανάλι μου εδώ:  https://youtu.be/xgP7vE5hInc       Πολλά είν' τα προβλήματα που φέρνουν κι ατυχήματα, είναι δε λίγοι που μπορούν αυτά να λύνουν, ξεπερνούν, μένουν στο αυτονόητο για άλλους αδιανόητο, στη γη πατάνε σταθερά, δεν τους χρειάζονται φτερά όταν ψηλά πετούν, ξέρουν μονάχα να ακούν συνείδηση που καθαρή κρατούν, εκεί βρίσκουν επαίνους όχι κολάκων αίνους, τα ΜΠΡΑΒΟ και τα ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ η ίδια η ζωή τους λέει, θα πω, τους το φωνάζει, αξίζετε και τότε όταν ψηφίζετε, ανθρώπου στόμα δεν μπορεί έτσι που έμαθε να ζει επαίνους για εσάς να βρει των Προβλημάτων είστε Δυνατοί. 2025©G.Tzivras

Με τα πολλά μου εγκάρδια ευχαριστώ στις Εκδόσεις ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ  για τον έπαινο στα δυο μου  ποιήματα  " 10 δις μ.Χ."  και "Προς την Αποκάλυψη".  Μετά την πιό κάτω ανάρτηση του Πρώτου εδώ το Δεύτερο: Π ρος   την  Α ποκάλυψη     Στη μάνα γη που ζούσαμε για χρόνια σε ευτυχία  λέγαμε πως αιώνια δεν θάρθει δυστυχία,  για το μετά του μέλλοντος άλλωστε είχαμε καιρό, ποιός τώρα ενοιαζότανε για δήθεν  μέλλον ζοφερό;   Ζούσαμε μα  το σπίτι μας δεν το προσέχαμε ποτές  κι όσο περνούσε ο καιρός ενοσταλγούσαμε το χτες ,   στου κάθε χρόνου τη ροή είμαστε και χειρότερα,  εχειροτέρευε η ζωή σε σχέση με τα πρότερα.    Φούσκωνε ο ήλιος άσχημα, κόκκινος μέγας γίγας  κι εμείς να αισθανόμαστε ,  το μέγεθος μι α ς μύγας ν α εί ναι μεγαλύτερο από το μπόι ολονών ,   για να σωθούμε τρέχαμε σε υπόγεια σκοταδιών.   Μα ούτε θάφτανε κι αυτό του αφανισμού να σώσει  ανθρώπους, ζώα, ύπαρξη, ποιός άρ...