Listen to my poem

      ................................................................................................................. « ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΧΡΟΝΟΝ»     Ζωή λέμε το ασύλληπτο με σύλληψη που αρχίζει, διαρκεί μέχρι το θάνατο κι αν κάτι τη θυμίζει είν' κάποιο ίχνος που άφησε σφραγίδα μέστο χρόνο, μνημόσυνο τόχουν ζωντανοί σ’ αξέχαστό τους πόνο.   Του καθενός μες τη ζωή υπάρχει ένας χρόνος που λέγεται υπόλοιπος, περίεργος σαν κώνος που θα τελειώσει κάποτε σ’ εκείνη τη στιγμή που άλλο δεν θα γλιστράει πια η σταγόνα στό χωνί.   Πιστοί μα και οι «άπιστοι», όλοι μαζί το λέ μ ε την προσευχή μας κάνου μ ε κ' ισως κάποτε κλαί μ ε:   «Τόν υπόλοιπον χρόνον τής ζωής ημών…» που λές και ξαναλές χωρίς το «Δι’ ευχών» «...εν ειρήνη καί μετανοία εκτελέσαι…» που λες και ξαναλές χωρίς να το βαριέσαι «... παρά τού Κυρίου αιτησώμεθα» Ζωής τα πικροβάσανα όλοι μας απευχόμεθα,   στην προσευχή σου δεν ζητάς μόνο πολύ τον χρόνο αλλά σωστό και όμορφο δίχως να έχει πόνο. ...

  ΤΑ ΕΠΙΓΕΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΑ ΚAΠΟΤΕ ΕΠIΚΑΙΡΑ" / Νοέμβρης 2023     Έβλεπα τα παράξενα τόσα πολλά στη γη, ζητούσα μιάν αναπνοή πούχα βρεθεί στη Γάζα, σταμάτησα, προσπέρασα, έφτασα στην Αργεντινή και ξαφνικά μου φάνηκε μ' έπνιγε βιομάζα.   Στη Γάζα σκότωναν παιδιά κι εδώ   θα τα σκοτώνουν, έτσι που ο νόμος έγινε, κάποιοι να επιβιώνουν, αφού με τα λεφτά τους μπόλικα όργανα θα αγοράζουν κοινή είναι διαπίστωση, χρήματα εξουσιάζουν.   Στο ξαφνικά κι απρόσμενα ο εκεί πρόεδρος Μιλάϊ, να φρίζει κάθε λογική όταν αυτός μιλάει, τώρα που τον εκλέξανε, όταν για σύμβουλό του τον πεθαμένο σκύλο του να έχει στο πλευρό του.   Είναι μες τα πολλά και φοβερά παράξενα του ανθρώπου να θέλει το Παράλογο εκτός χρόνου και τόπου και ύστερα πολύ αργά με πόνο διαπιστώνει αυτό που θέλησε φριχτά κι άπονα τον σκοτώνει.   Σταμάτησα να τριγυρνώ, άλλα δεν ήθελα να δω, με βουρκωμένα μάτια πια να μη μπορώ να ακουστώ.     2023 ©G.T.   ...

ΓΛΥΚΟΜΙΛΗΤΗ, ΛΙΓΟΜΙΛΗΤΗ, ΑΜΙΛΗΤΗ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ"     Είναι μιά σχέση ανθρώπινη διαχρονική και ειδοποιός που ο καθένας γίνεται, εάν δεν είναι, ηθοποιός, το εξήγησα και στον Γιωργή που η όμορφη Μαρία του του έγινε αμίλητη κι αυτός στην αγωνία του.   "- Μα όταν την εγνώρισα ήτανε γλυκομίλητη, ωραία λόγια και γλυκά μούστελνε κάθε μέρα που αργότερα το γύρισε κάθε τρίτη Δευτέρα και τώρα δες στο ξαφνικά έγινε μπιτ-αμίλητη!"   "- Της πέρασε ο έρωτας και δεν τη συγκινείς, σύνηθες το φαινόμενο, Γιώργο μην απορείς, συχνά πυκνά Γιωργάκη μου συμβαίνει η γλυκομίλητη να γίνει λιγομίλητη και τελικά αμίλητη.   Μη κλαις Γιωργάκη μου καλέ και τζάμπα ζοχαδιάζεις, άδικα την ψυχούλα σου απ'τα ωραία αδειάζεις, σκέψου στον κόσμο τον καλό είναι κι άλλες Μαρίες που μένουν γλυκομίλητες, δεν είν' καθόλου κρύες.   Το πιό σπουδαίο όμως ξεχνάς και τζάμπα βαλαντώνεις, ξεχάστηκες και στη σιωπή σ' αγκάθια ξεματώνεις, το σπουδαιότερο έβρηκε...

"ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ" Διαβάζοντας το ομώνυμο έργο του Νίκου Καζαντζάκη.  Από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ" Ο ελληνικός πολιτισμός δεν ήτανε μετέωρος και υπερφυσικός αλλά δέντρου ψηλού πούχε βαθιά  στη γη ριζώσει ανθός, έτρωγε λάσπη κι έκανε ευωδιαστά λουλούδια και μες το χρόνο έφτιαχνε μελωδικά τραγούδια. Εκείνη η αρχαία απλότητα, η ισορρόπηση, η γαλήνη δεν ήτανε ματζούνια λιβαδιού, που κάποιος ζητάει και πίνει,  ήτανε άθλος δύσκολος, λάφυρο οδυνηρών αγώνων που έτσι επιβλήθηκε σε αιώνες των αιώνων.  Είναι γεμάτο πνεύμα εδώ το φως, το βλέπεις κάθε μέρα όλο και πιο εκτυφλωτικό στον καθαρό αέρα  που εξαϋλώνει τα βουνά, γεμίζει όλα τα χωριά,  αυτό το φως που έκανε πνεύματα νάναι καθαρά. 2023 ©G.T.

  Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ     Ακούγοντας τον Μαχάτμα Γκάντι. Από την ποιητική μου συλλογή «ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ»     Ρώτησαν τον Μαχάτμα Γκάντι τι είναι που σαν σιδερένιο γάντι σφίγγει την ανθρωπότητα και θλιβερή την κάνει οντότητα.   Πολιτική, είπε ειναι που δεν έχει αρχές, πλούτος αδιάφορος χωρίς δουλειές, η Ευχαρίστηση που απρόσεκτη δέσμευση δεν εγνώρισε, η δε Σοφία έχασε το χαρακτήρα που ώρισε, η Επιχείρηση χωρίς καμιά απολύτως ηθική, η επιστήμη δίχως ανθρωπιά, αν και μοναδική, ξέμεινε δε η προσευχή χωρίς φιλανθρωπία κι εμείς να βολοδέρνουμε στη νέα κοινωνία.   2023 ©G.T.

Φίλοι μου αγαπημένοι, από σήμερα κυκλοφορεί σε όλες τις πλατφόρμες του Draft2Digital διεθνώς η ποιητική μου συλλογή  "ΑΚΟΥΣΕ 50 ΣΟΝΈΤΑ ΜΟΥ": https://books2read.com/u/m26P6d   ..., που μία προϋπόθεση ήταν να έχει κάποια τιμή πώλησης και την οποία έβαλα στο κατώτατο όριο των 1,99 Δολαρίων.      www.gtzivras.de

  ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΊΑ ΠΟΥ ΣΚΟΤΏΝΕΙ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΣΤΗ ΖΩΉ ΜΑΣ"     Αν θέλουμε να ορίσουμε το τι είναι θρησκεία θα πούμε έννοια με σκοπό, αιώνια νάβρουμε ευτυχία έχοντας αφοσίωση, σέβας και φόβο ιερό προς ένα Oν υπέρτατο που λέμε όλοι μας Θεό.   Αν τώρα κάποιος πει, ανύπαρκτος είναι ο Θεός, το έχω ήδη ξαναπεί, λάθος του είναι ο ορισμός ίσως τούχουνε πει Αυτός είναι ένας ασπρομάλλης που κάνει θαύματα πολλά και τάχει όλα ...υπό μάλης.   Όλοι θα συμφωνήσουμε, όλα τα διέπει Νόμος στη γέννηση, στην ύπαρξη κι όπου είν' ένας δρόμος αιώνιος παντού και πάντοτε που εγώ λέω Θεό, σ'αυτό ποιός έχει αντίρρηση και θα με πει κουτό;   Μα η βασανιστική ερώτηση είναι γιατί και πώς στο όνομα του Αιώνιου Νόμου στη γη θεριεύει ο σκοτωμός, τόσοι αθώοι χάνονται, γιατί ...το θέλησε ο Θεός να το φωνάζει ο φονιάς, κι εσύ: "Ειν' άνθρωπος αυτός;!"   Είναι ο φανατισμένος θα σου πω που έχει μία διαφορά απ' το άγριο ζώο δίπλα του που απλά σκοτώνει γιά βο...

  Ο ΝΕΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ.gr (Πολιτικοευτράπελον)   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΑ ΚΑΠΟΤΕ ΕΠΙΚΑΙΡΑ"     Ο Τραμπ μόνο μας έλειπε που   αίφνης όμως βρήκαμε, ήρθε απ'την Αμερική, μίλησε και ...καήκαμε, ήτανε καπιταλιστής κι έγινε λέει αριστερός θα κάνει αντιπολίτευση, τον αγαπάει ο λαός.   Στο κόμμα που ξεφύτρωσε τάκανε όλα λίμπα ομπρέλες κι αδιάβροχα, "Να σκάσεις και κολύμπα!" φώναζε στους συντρόφους του, στο μπερδεμένο ασκέρι του χειροκροτούσε δίπλα του τ' αρσενικό το ταίρι του.   Δεν είμαι ομοφοβικός κι ας κάνει ό,τι θέλει για την Ελλάδα πρόκειται κι εμένα δεν με μέλει πο ύ έχει το κρεβάτι του και αν κοιμάται   ...αριστερά φτάνει κάθε που θα ξυπνάει νάχει τα λόγια λογικά.   Μόλις τον είδα φώναξα, θυμάσαι αν με διαβάζεις, που βρέθηκες στο κόμμα του πολύ θ' αναστενάζεις κι έτσι μετά τις εκλογές πούσουν με τους χαμένους βρέθηκες τώρα ξαφνικά μέσα στους ζαλισμένους...   2023 ©G.T.

  ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΉΓΗΤΗ ΚΑΤΟΠΙΝΗ ΣΙΩΠΉ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ"     Στου δρόμου τη μακριά πλεξούδα τα βήματά μας ελαφρά, λόγια βγαλμένα απ'την καρδιά μας κάναμε αιώνες τα λεπτά, φλόγες κρατούσαμε στα χείλη, είχαμε σβήσει τη σιωπή δεν ψάχναμε γιά απαντήσεις στα οποιαδήποτε γιατί.   Σκέψεις βουτούσαν στην καρδιά έξω απ'του νου τις διαταγές και ζωγραφίζαν πίνακες, οι αποχρώσεις τους πολλές, σώματα βρίσκονταν μαζί στον τέλειο χωροχρόνο τους που δεν χωρούσε λύπες ξεχνώντας κάθε πόνο τους.   Μα πως γεννήθηκε η σιωπή, βροχή στον ξάστερο ουρανό, ποιός έκλεψε τα λόγια, τον ήλιο έβαψε μουντό, ποιός βρήκε τέτοια δύναμη τον ήλιο να φιμώσει, ποιός απ'τον ξαφνικό καημό θέλει λεξούλα σώσει ; ...   Οι νόμοι που μας κυβερνούν διατάζουν τη συνέχεια δεν έχουν λόγια, δεν μιλούν, δε ξέρουν από ανέχεια αυτών που μέστον έρωτα είχαν πολλές τις λέξεις και βρέθηκαν σε μιά σιωπή, που δεν μπορείς να αντέξεις. ...

  ΣΟΝΕΤΟ ΣΤΟΥΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΔΕΣ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΣΤΉ ΖΩΗ ΜΑΣ"     Μέσα στο φως αποζητούν σκοτάδια κι αντιθέσεις, άνθρωποι που δεν πείθονται σε κάποιες παρενέσεις, πληγώνουν και πληγώνονται τον κόσμο γύρω αγνοούν και διερωτούνται στο μετά τι κάναν και πονούν.   Είναι αυτοί που απαιτούν ν'ακούγονται χωρίς ν' ακούν, να παίρνουν μόνο στη ζωή, ποτέ τους να μη δίνουν, τον πόνο κάποιου διπλανού από συνήθεια παρακούν διώχνουν αυτούς που δίψασαν, κλέβουν νερό να πίνουν.   Τον πόνο που συνάντησαν τον έχουνε μισήσει κι αν τους ρωτήσεις θα σουν πουν, δεν έχουν αγαπήσει, καιρό μονάχα έχουνε, πως θα γενούν πλουσιότεροι κι έτσι η ζωή τους έγινε στα πλούτη τους φτωχότερη.   Ο κακομοίρης δυστυχεί, δεν ξέρει Ευτυχία που δίνει κι όποιος δεν το κατάλαβε δυστυχισμένος σβήνει.     2023 ©G.T.

  ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΛΟΧ ΝΕΣ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΑ ΚΑΠΟΤΕ ΕΠΙΚΑΙΡΑ"    Θρυλούμενο θαλάσσιο ερπετό που όπως λέει ο μύθος μένει κρυμμένο που κανείς δεν ξέρει του το ήθος, ζει μέστη λίμνη του Λοχ Νες της βόρειας Σκωτίας να αποτελεί αντικείμενο κρυπτοζωολογίας.   Εκεί στη λίμνη την παράξενη κρυμμένο απ' τον 6ο αιώνα, φημολογείται ο Άγιος Κολούμπα σε άγριο κυκεώνα από το τέρας θα γλυτώσει με πίστη θαυματουργικά άνθρωπο απ'τά δόντια του που γράφτηκε στα χρονικά.   Στις πρώτες σύγχρονες αναφορές ανήκει ανώνυμη επιστολή, στη λίμνη εκεί το τέρας να λέει πως τόχανε ειδεί, στην επιφάνεια της λίμνης νάχει αίφνης εμφανιστεί, μα αργότερα αποδείχτηκε μιά επιστολή υπερβολική.   Απρίλιο του 1934 θα εμφανιστεί φωτογραφία που δείχνει ένα μέγα τέρας απ'την προϊστορία δημιούργημα του Ρόμπερτ Γουίλσον διάσημου χειρούργου, έργο που αποδείχθηκε ενός άγγλου πανούργου.   Το 2003 το BBC μιά έρευνα θα χρηματοδοτήσει που μόνο όμως τελικα μιά...

  Από την ποιητική μου συλλογή "ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ"     ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ...   ... που σήμερα ξυπνήσαμε, τραπέζι μας στρωμένο το πρωινό μας πλούσιο, όμορφο πεπρωμένο νάχουμε βγει στην Ύπαρξη, στη δε ανυπαρξία "to be or not to be" μένει δίχως ουσία, αφού στα Μαθηματικά  τίποτα δεν συγκρίνεται με το ανύπαρκτο μηδέν, ποτέ αυτό δεν κρίνεται.   Και στη συνηθισμένη ερώτηση, τι κάνουμε με τα πολλά, μεγάλη τύχη η απάντηση, πως είμαστε καλά με τόσο πόνο γύρω μας τα αυτονόητα πολλά όραση, γεύση, ακοή που έχουμε ακόμη, ωραία κατσαρά μαλλιά στην όμορφή μας κόμη.   Αυτά και πλούτη τάχουμε όλα για αυτονόητα στο πέρασμα του χρόνου μας να γίνονται δυσνόητα... τα χάσαμε και έμεινε μονάχα λίγο γεύση εκείνα τ' αυτονόητα νάχουνε καταρρεύσει.   Κι όποιο αυτονόητο έμεινε να υπάρχει στη ζωή μας, ονειρεμένο δώρο μας στην όποια ύπαρξή μας, κάποιοι ξέρεις δεν το μπορούν, δεν το καταλαβαίνουν ποιοί νόμοι τ' αυτονόητο προσδιορίζουν και μας δένουν.     2023 ©G...

  Ο ΘΑΝΑΤΌΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΗΤΑΝ ΞΕΛΕΥΤΕΡΙΑ   Από την ποιητική μου συλλογή "ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ"     Άξαφνα όλα άλλαξαν στην καθημερινότητα, επήρε άλλα χρώματα όλη η ανθρωπότητα, νέος ο χτύπος της καρδιάς ξέφρενος έγινε τρελός και η σκέψη Ένα ήθελε που το σκεφτό ν ταν διαρκώς.   Σκέψη δεν είχ αν γιά να π ουν , έρωτας λέγαν οι άλλοι συνεπαρμένα τα μυαλά στο όμορφο κεφάλι, ο χρόνος δεν επέρναγε ώσπου συναντηθούνε, σπουδαίο έγινε πρόβλημα, πιό ωραία να ντυθούνε.   Χαθήκαν όλες οι στιγμές στου έρωτα τα πλάτη χωράγανε τα βάσανα πιο εύκολα στην πλάτη, στο χρόνο όμως βγήκανε παράξενα άλλα βίτσια φαίνονταν να παλιώ νου νε ...στο σπίτι  τα σερβίτσια,   κάποιες δε Έρωτος στιγμές κατάντησαν ρουτίνα οι ερωτευμένοι είχαν βρεθεί σε μία καραντίνα. Παρατηρήσεις, πείσματα, άσχημες συγκινήσεις, μία εξώκοσμη χαρά στις τώρα συναντήσεις.   Φαινότανε αβάσταχτος να είν' ο χωρισμός όμως και αναπόφευκτος όσο και νάταναι μουντός... Χ ωρίσανε και άρχισε μιά νέα, διαφο...

  "ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ"   Διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το ομώνυμο έργο του μεγάλου μας Γιάννη Ρίτσου. Από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ".     Σε χελιδόνια ανεβασμένοι μαζεύαμε λουλούδια τ' ουρανού, στου αγέρα κάποιο θρόϊσμα κάποιου δικού του μυστικού που δεν εμπόριε να μας κρύψει ξυπόλητους να βλέπει, με ήλιου γλώσσα στα τζιτζίκια αρνούμαστε τα "πρέπει".   Φωτιά που κάηκε μας είδε, γίνηκε πάλι μιά φωτιά, τα λουλουδένια δαχτυλίδια   στο δάσος φτιάχναμε σεμνά σε αρραβώνα με τα δέντρα και τον αέρα στην πρώτη μας σιωπή, μας ξέραν τα λιθάρια όπως εμείς τ' αστέρια που πέφτουνε στη γη, να κάτσουν πάνω στο νερό να κοιμηθούν εκεί.   Κι όταν τα βράδια οι ακακίες έξω απ’ τα παραθύρια μας περνούν στο ανοιχτό περβάζι μας κλωνάκι ολάνθιστο ακουμπούν, φέραμε πάλι στο μεγάλο πράσινο χωράφι κείνο τον εύθυμο θεό που απ’ τα γένια του οι μούστοι στάζουν κι έχει το βλέμμα του λαγνό.   Πασκίζαμε τις νύχτες μας τα άστρα να...