Listen to my poem

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ, Ή χος πλ. α´(*) https://youtu.be/rSwwpKkaP0A Την ποιητική μου απόδοση στα νεοελληνικά μελοποίησε και ερμηνεύει ο εξαίρετος μουσικοσυνθέτης Σωκράτης Παπαιωάννου. Πραγμάτωση με υποστήριξη του ΣΠΕΚ. Τους  ευχαριστώ όλους εγκάρδια!     Αυτόν που αιώνια υπάρχει με Πνεύμα και Πατέρα και μας χαρίζει ζωογόνο για τη ζωή αέρα, στο χρόνο συνυπάρχει και μάλιστα πριν της Α ρχής σ' αόρατα και ορατά συνάρχει να μας δωρίζει όλα της ζωής ,   Αυτόν, που σάρκα και οστά τούδωσε Αειπάρθενος , τ ην λέμε Παναγιά, για να διαλύσει βάσανα, όλα τα πικροβάσανα, μας φέρει σωτηρία και μόνο έτσι ευρεθεί έξω απ ’ την καταπακτή η ποθητή ευτυχία ,   Αυτόν ας προσκηνύσουμε, ευλαβικά υμνήσουμε, που με την Αγιοσύνη Του, στην ταπεινοφροσύνη Του εδέχτηκε να σταυρωθεί, για να σου πει: « ΕΧΕΙΣ ΣΩΘΕΙ, που με τον θάνατό μου και τον βαρύ Σταυρό μου σούφερα τη γλυκιά ζωή, του Παραδείσου ες αεί !»         2024 ©G. Tzivras     ORIGINAL https://...

« Επική ποίηση »   Δ ιαβάζοντας Νικηφόρο Βρεττάκο . Συλλογή   «Ὁ Ταϋγετος καί ἡ σιωπή»   (1949) Από την ποιητική μου συλλογή « ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ »     Ακόμα κι ένας ήχος γιομάτος ήλιο και αγάπη είναι ένα έπος, σφαίρα σ ε αιώνια κίνηση, δρουλάπι σαν το δεντρόφυλλο στην επική ομορφιά του στέκεται να μιλά που το κοιτάς στη φύση απ' την καρδιά του.   Κ’ οι ιμάντες που γυρίζουνε γύρω από μόριο φωτός έτσι που να το συγκρατούν στο άπειρο δια παντός , μα έπος είναι κι αυτοί εκεί μακριά στο χρόνο τους δεν νιώθουνε τις αλλαγές στο κύλισμά τους και στον πόνο τους.   Και όπως τα πρωτόνια το άτομο βομβαρδίζουνε έτσι και την ψυχή μου οι ήλιοι του Θεού 'κεί πέρα που βαδίζουνε σμηλεύουνε μές στην καρδιά μου πανύψηλα αισθήματα σαν χοροστρόβιλοι φωτός σκορπίζουν συναισθήματα.   Όλα όσα βλέπω γίνονται μέσα μου ουράνιοι φθόγγοι και δεν μου μένει άλλο πια παρά αγκομαχητά και βόγγοι πως και με τι να εξερευνήσω τον γκριζωπό χωρόχρονό μου, τη μάζα της...

Διαβάζοντας τον Αργύρη Χιόνη « Οἱ συμφορὲς »   Από την ποιητική μου συλλογή « ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ »     « Περάστε και καθίστε! » , είπε στὶς συμφορὲς που χτύπησαν την πόρτα του κι απρόσμενα παράξενα αντήχησαν. « Θ α τ ι ς κερ ά σω κάτι», σκέφτηκε, « έ να κομμάτι α π’ τ η ν ψυχή μου, δεν θα καθίσουνε πολύ μες στη μικρή ζωή μου ».   Φρο ύ δες ε λπ ί δες... ε κάθισαν ε κε ί κα ι πο υ ν α τ ο κουνήσουν… η πρόθεσ ή τους φάνηκε , τοίχους θέλαν να χτίσουν κι όσο επέρναγε ο καιρός χαθήκανε οι ευγένειες έφτασαν και στις απειλές μετά από τις αγένειες.   Καν έ να α ποτέλεσμα· α κλόνητες στ ι ς θέσεις τους και δεν φιλισοφούσανε με τη ζωή τις σχέσεις τους ήτανε πια σαφὲς δ ε ν ή ρθαν γι α ν α φύγουν με κάποια αυθάδεια λέγανε γρήγορα πως δεν λήγουν.   Κουράστηκε καὶ κάθισε απλά α πέναντί τους κα ι μ ε τ η ν ί δια α πάθεια δεν μίλαγε σε τρίτους έτσι όπως τ ο ν κοίταζαν αυτές τ ι ς κοίταζε κι α υ τός αδιάφορο αν ο τρόπος του ήτανε λάθος ή σωστός...

  ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ,  Ή χος δ´(*)   https://youtu.be/so5NufUFy6A   Την ποιητική μου απόδοση στα νεοελληνικά μελοποίησε και ερμηνεύει ο εξαίρετος μουσικοσυνθέτης Σωκράτης Παπαιωάννου. Πραγμάτωση με υποστήριξη του ΣΠΕΚ. Τους   ευχαριστώ όλους εγκάρδια!     Α φο ύ ο ι Μαθήτριες του Χριστο ύ για την Ανάσταση άκουσαν Αυτού που ο Άγγελος τους είπε, αισθάνθηκαν ελεύθερα κι από καρδιάς χαρήκαν, ανάσαναν χαρούμενα κάπως κοντοσταθήκαν που βγήκανε αληθινά όσα Αυτός προείπε.   Υπήρχε μι α απόφαση στη βίαιη απόβαση από του Παραδείσου, οι άνθρωποι που δια μ ια ς γίνανε όλοι εξίσου , έρμαια θύματα φθοράς, Κόλασης και διαφθοράς   να αισθανθούνε από καρδ ιάς παιδιά ουράνιας  αγκαλιά ς απρόσμενα αιώνιας χαράς.   Αυτό το μήνυμα λοιπόν έγινε και των Μαθητών διαδώθηκε στον κόσμο, που επιτέλους τέθ ηκε εδ ώ που τ ώ ρα βρέθηκε σ το Έλεος λυτρούμενος και στο εξής χαρούμενος. 2024©G. T zivras       ORIGINAL https://youtu.be/9Q9Tf9Vv_MU ...

Διαβάζοντας τον Λέο Μπουσκάλια        ---Leo Buscaglia (*)   Από την ποιητική μου συλλογή "ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ"     Στον εαυτό μου υπόσχομαι καθημερνά μην προσπαθήσω μαζί όλα τα προβλήματα βιαστικά να λύσω, κάτι που δεν θα περίμενα ούτε και από ε σένα καθημερνά να προσπαθώ να μάθεις κάτι για εμένα   και για τον κόσμο όπου ζω, ώστε να συνεχίσω τα πράγματα γύρω μου να ζω και έτσι συνηθίσω σε μια πρωτόγνωρη χαρά σαν τούτα νάχουν γεννηθεί στου χρόνου μία πρόσφατη και λαμπερή στιγμή.   Και να θυμάμαι καθημερινά σ' όλους να μεταδίδω χαρά κι απόγνωση μαζί να παίρνω και να δίδω κι έτσι να ερχόμαστε κοντά καλά να γνωριστούμε που τότε όλοι αδελφικά και ειρηνικά θ α ζούμε.   Καθημερνά θε να θυμίζω στον εαυτό μου να σε ακούει να προσπαθεί να καταλάβει πο ι ο ύ ς τρόπους υπακούει την άποψή σου σέβεται και τη δική του λέει μακριά από εκφράσεις απειλής δίχως ποτέ να κλαίει.   Έτσι να λέω και οι δυο μας διαρκώς εξελισσόμασ...

  Διαβάζοντας Κωστα Καρούσο: « ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ ΤΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ » /3 ο Ποίημα που θα το έλεγα: «ΩΡΑ ΚΡΑΥΓΗΣ»   Από την ποιητική μου συλλογή « ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΥ ΤΕΧΝΗ »     Ώρα κραυγής στη φόδρα του ο ίσκιος έχει ράψει στο πρόσωπό σου όταν περνάς κάθετα νάχει βάψει του στίχου άλλη διάσταση εξώκοσμη έχει δώσει σ' ένα βαθύ νεφέλωμα γαλάζιο του έχει στρώσει.   Ώρα κραυγής που απλώθηκε σ' ατέλειωτες διαβάσεις απελπισμένη φούστα στο χέρι του έμπορα οι δράσεις τραγούδι αργό αφέγγαρης μιας νύχτας ραγισμένης στον ήχο σου αργοπορεί η ψυχή στιγμής μου ξεχασμένης.   Ώρα κραυγής μας γέμισες ρινίσματα ηλίου το φως σου ψάχνοντας στη γη σ' απόηχο του Θείου και καταρράχτη απόμακρου ήχος βαρύς μα τρυφερός μαζεύει όλη την άνοιξη σε ώρα κραυγής μελωδικός. 2024 ©G.Tzivras    

  Α πολυτίκιον γ’ Ήχου (*)   Την ποιητική μου απόδοση στα νεοελληνικά μελοποίησε και ερμηνεύει ο εξαίρετος μουσικοσυνθέτης Σωκράτης Παπαιωάννου. Πραγμάτωση με υποστήριξη του ΣΠΕΚ. Τους  ευχαριστώ όλους εγκάρδια! https://youtu.be/To2Mb2LaFrE?si=pv3dAjM4A5WKtVFc   Ε υ φραίνεται ὁ Ουρανός, σε αγαλλίαση σκυρτά ολόκληρη η πλάση , Συ Κύριος Ι ησο ύ ς Χριστὸς έ βαλ ες πανηγυρικ ά τη δυνατή και νέα βάση.   Kατ ά ργησες τον θάνατο με το Είναι Σου α θάνατο και τον κ α θ ένα μας, που αγκομαχά χαμένο , πεισι θάνατο τη δύναμη έδωσες γιά να νικά.   Οἱ χριστιανοὶ ὅμως που «... ού γάρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλι ν , ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ζωήν ἐπιζητοῦμεν (**) »... μ’ όλην εκείνη τη χαρά που βρήκαμε και κατέχομεν Εσύ μας χάρισες αυτήν μαζί και μέγα έλεος όντας ο μόνος δυνατός, μέγιστος Πολυέλεος.     (*) ORIGINAL - Ἀπολυτίκιον, Ἦχος γ΄ https://youtu.be/znqGMrP3U98 Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια, ἀγαλλιάσθω τὰ ...

Απολυτίκιον β Ήχου (*) https://youtu.be/g8A0Dc7dx3o?si=YZOjtwnMxuuFbXSI  Που ψάλλουμε στη σημερινή κυριακάτικη Θ. Λειτουργία. Την ποιητική μου απόδοση στα νεοελληνικά μελοποίησε ο εξαίρετος μουσικοσυνθέτης Σωκράτης Παπαιωάννου και ερμηνεύει η εκφραστική Εύη Κουτσαυτάκη. Πραγμάτωση με υποστήριξη του ΣΠΕΚ. Τους  ευχαριστώ όλους εγκάρδια! ----------- Κατέβηκες στο Θάνατο  αν κι έχεις ζωή αθάνατο και να η αστραπή Σου έγινε η ροπή Σου, που το βαθύ σκοτάδι διέλυσε του Άδη.  Κι όταν τους πεθαμένους  στα καταχθόνια χαμένους είπες αναστημένους όλες του κόσμου κι Ουρανού βροντόηχες Δυνάμεις  ‘κραύγαζαν Πάντα και Παντού,  Χριστέ, που δίνεις τη ζωή  μας βοηθάς, συνδράμεις  δοξάζομέν Σε ες αεί! (*) ORIGINAL https://youtu.be/hAkVaGRLjD4    Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος,  τότε τὸν ἄδην ἐνέκρωσας, τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος.  Ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας,  πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων...

  ΣΤΟ ΠΟΥ ΓΕΡΝΑΣ                                                                        Από την ποιητική μου συλλογή  « ΣΤΗ ΖΩ Η  ΜΑΣ »     Που έφτασες και γέρασες μην είσαι λυπημένος πολλοί δεν το κατάφεραν, έσω ευτυχισμένος, η σκάλα ξερεις της ζωής σου γεμάτη είναι με γυαλιά αν θα γλιστρήσεις τα πατάς, πονάς στο σώμα και καρδιά.   Και όσο θέλει ο Θεός να σε αφήνει στη ζωή τα σχόλια ας βρίσκουνε αντίδραση σου πιο ψυχρή τι κι αν ο πάγος γίνεται όλο και πιο φτενός να σπάει για κάποιους φίλους σου, βουλιάζουν μένεις μοναχός.   Το γήρας σου εξαρτάται από το πως τα νιάτα σου σπατάλησες, τι έχεις φτιάξει στη ζωή και ποιές στιγμές  « καψάλησες » , το γήρας δεν σου αφαιρεί δικαίωμα στην ευτυχία αν είσαι ακόμη ικανός να βλέπεις το Ωραίο  σ την τούτου αρμονία.   Να βοηθ...

  ΤΗΣ ΜΑΡΙΩΣ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ                                                                         -Ευτράπελον-     Η Μαριωρή κι ο Μανωλιός ήταν ένα ζευγάρι που ευτυχισμένα ζούσανε με ήλιο και φεγγάρι, βέβαια η Μαριώ στο σπίτι τους λίγο είχε απηυδήσει που ο Μανωλιός δεν ήθελε δουλειά σπιτιού ν' αγγίξει.   « -Μανώλη μου εχάλασε η βρύση μας και τρέχει. » « -Είμαι Μαριώ υδραυλικός; » « -Για σένα πέρα βρέχει! » ... « -Μανώλη μου στο κάντρο εκεί γκρεμίστηκε ο τοίχος. » « -Είμαι Μαριώ μου σουβατζής; » μοναδικός του ήχος.   Απάνταγε με ερώτηση της Μαριωρής ο Μανωλιός πως για την κάθε επισκευή αυτός δεν ήταν ειδικός . Μ ια μέρα που εγύρισε ο Μανωλιός απ' τη δουλειά ήταν όλα φτιαγμένα, διορθωμένα μια χαρά.   « -Τι έγινε Μαρία μου κι όλα είναι στη τρίχα; » « -Είδα κι απόειδα Μανωλιό, τι άλλ...

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ α' Ήχου (*)   « Του λίθου σφραγισθέντος... » που σήμερα ψάλλουμε στην αρχή της Ινδίκτου /1.9.2024   https://youtu.be/w4M4n_irqMo   Την ποιητική μου απόδοση στα νεοελληνικά μελοποίησε και ερμηνεύει ο εξαίρετος μουσικοσυνθέτης Σωκράτης Παπαιωάννου. Πραγμάτωση με υποστήριξη του ΣΠΕΚ. Τους  ευχαριστώ όλους εγκάρδια! -------------   Σε ανεβάσαν στο Σταυρό, παρέδωσες το Πνεύμα, Εσέ που μ' ένα νεύμα έδιωχνες κάθε βάσανο πικρό.   Το σώμα Σου το κλείσανε σε τάφο με την πέτρα με βέλη στη φαρέτρα, στρατιώτες εσφραγίσανε, μπας και σε πάρουν για να πουν, χαμένοι πως Σ' ακολουθούν, ψέμματα   να διαλαλούν.   Στην τρίτη μέρα τη λαμπρή ανέστης στην Ανατολή, διώχνεις τον πόνο, δίνεις ζωή κι ανοίξανε οι Ουρανοί, που οι φοβερές Δυνάμεις τους δόξαζαν τον Χοράρχη τους άυλα ίχνη της παλάμης τους λαμπάδες κι αγιοκέρια τους γεμάτα ήταν τα χέρια τους ψάλλοντας στον Γενάρχη τους στον πρώτο μέγα Άνθρωπο, τον Κύριο τους και φιλάνθρωπο.     (*)ORIGINAL: ...